Vardzia - Η εκπληκτική πόλη των σπηλαίων στην Γεωργία

Η πόλη των σπηλαίων Vardzia βρίσκεται στην νότια Γεωργία, κοντά στην πόλη Aspindza, στην αριστερή όχθη του ποταμού Mtkvari. 

Στην πραγματικότητα είναι ένα μοναστήρι, σκαμμένο μέσα στο βουνό Erusheli. 

Φωτογραφία Wojciech Bijok

Φωτογραφία  Wojciech Bijok

Η πόλη αυτή χτίστηκε το 1185 από τη βασίλισσα Ταμάρ και σκοπός της ήταν η προστασία των πολιτών από τους Μογγόλους. 

Η βασίλισσα Ταμάρ, παρά τη νεαρή ηλικία της και παρά το γεγονός ότι πολεμήθηκε από πολλούς λόγω του φύλου της,  κυβέρνησε τη χώρα για 29 χρόνια. 

Φωτογραφία  Πηγή φωτογραφίας

Πάνω από έξι χιλιάδες διαμερίσματα σε 13 επίπεδα αποτελούν αυτή την πόλη, η οποία περιλαμβάνει ακόμα μια εκκλησία, μια αίθουσα θρόνου και ένα περίπλοκο σύστημα άρδευσης και ύδρευσης. 

Φωτογραφία  Lidia Ilona

Φωτογραφία  Henri Bergius

Η μόνη πρόσβαση για την πόλη αυτή ήταν κάποιες καλά κρυμμένες σήραγγες κοντά στον ποταμό Mtkvari. 

Ένας σεισμός που έγινε το 1283 κατέστρεψε σχεδόν τα δύο τρίτα της πόλης, εκθέτοντας τις σπηλιές της  σε κοινή θέα. Κατάστρεψε επίσης το σύστημα άρδευσης. 

Οι Πέρσες το 1551 επιτέθηκαν στην πόλη, την λεηλάτησαν και έσφαξαν τους μοναχούς. Ουσιαστικά τερμάτισαν τη ζωή της. 

Φωτογραφία  DAVID HOLT

Φωτογραφία  DAVID HOLT

Φωτογραφία  henribergius

Η πόλη Vardzia σήμερα είναι ένα σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο. Οι σπηλιές συντηρούνται από μια μικρή ομάδα μοναχών και είναι επισκέψιμες.

Φωτογραφία  DAVID HOLT

Φωτογραφία  Tiniko Dzadzamia

Πηγή

Κουκουβάγια - τι γνωρίζετε γι' αυτό το πτηνό;

Η κουκουβάγια ονομάζεται και γλαύκα και ανήκει στη βιολογική τάξη Γλαυκόμορφα, η οποία περιλαμβάνει περίπου 200 είδη αρπακτικών και στην πλειονότητά τους νυκτόβια πουλιά.

Η λέξη γλαυξ έχει άμεση σχέση με το γλαυκός-αυτός που έχει ανοιχτό γαλάζιο χρώμα και δόθηκε στα συγκεκριμένα πτηνά από τους αρχαίους Έλληνες εξαιτίας του λαμπερού και σπινθηροβόλου βλέμματος που έχουν.

Γλαύκες υπάρχουν σε όλες τις ηπείρους με εξαίρεση την Ανταρκτική.

Τυτώ η λευκή (Tyto alba)

Κοινές ονομασίες: Κλαψοπούλι, Πεπλόγλαυκα, Ανθρωποπούλι

Φωτογραφία  Lviatour

Όλες οι γλαύκες έχουν ανεπτυγμένες τις αισθήσεις της οράσεως και της ακοής.

Τα μάτια είναι τοποθετημένα μπροστά, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται στερεοσκοπική όραση, κάτι το οποίο είναι απαραίτητο σε κάθε θηρευτή, ώστε να μπορεί να κάνει σωστή εκτίμηση αποστάσεων και ταχυτήτων. 

Το κίτρινο χρώμα των ματιών τους υποδηλώνει ότι κυνηγούν με το φως του ήλιου, είναι δηλαδή ημινυχτόβια. Τους αρέσει να κυνηγούν το σούρουπο και την αυγή χωρίς όμως να αποκλείεται και το νυχτερινό κυνήγι. 

Άσιος ο ώτος (Asio otus)

Κοινές ονομασίες: Νανόμπουφος, μικρός Μπούφος

Φωτογραφία  Mindaugas Urbonas

Το δεξί αυτί είναι συνήθως τοποθετημένο πιο ψηλά από ότι το αριστερό με αποτέλεσμα ο ήχος να φτάνει στο δεύτερο αυτί καθυστερημένα κατά δέκατα του δευτερόλεπτου. 

Έτσι η χρονική διαφορά μεταξύ της καταγραφής του ίδιου ήχου της δίνει τη δυνατότητα εύρεσης του ακριβούς σημείου της ηχητικής πηγής. 

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργεί έναν εικονικό χάρτη δίκην ραντάρ.

Άσιος ο φλογώδης (Asio flammeus)

Κοινή ονομασία: Βαλτόμπουφος

Φωτογραφία  Dario Sanches

Οι κουκουβάγιες μπορούν να περιστρέψουν το λαιμό και το κεφάλι τους 270 μοίρες κι έτσι μπορούν να δουν και πίσω τους, χωρίς να στρέψουν τον κορμό τους. Αυτό γίνεται γιατί έχουν αναπτύξει επιπλέον σπονδύλους στον αυχένα τους.

Αιγιωλιός ο πένθιμος (Aegolius funereus)

 Κοινή ονομασία: Χαροπούλι, Αιγωλιός

Φωτογραφία  Rex

Η κουκουβάγια για να θανατώσει τη λεία της τη χτυπά με το δυνατό ράμφος της στο πίσω μέρος του κεφαλιού της.

Έχουν την έμφυτη ικανότητα να πετούν σχεδόν αθόρυβα.

Αθηνά η νυκτία (Athene noctua)

 Κοινή ονομασία: Μικρή Κουκουβάγια

Φωτογραφία  Arturo Nikolai

Η μικρότερη κουκουβάγια ονομάζεται Elf (Micrathene whitneyi), η οποία ζυγίζει μόλις 31 γραμμάρια και έχει μήκος 13,5 εκατοστά.

Οι δύο μεγαλύτερες κουκουβάγιες είναι δύο αετοκουκουβάγιες. 

Ο ευρασιατικός μπούφος (Bubo bubo) και η κουκουβάγια με το όνομα Blakiston's Fish (Bubo blakistoni),που μπορούν να φτάσουν σε μήκος τα 60-71 εκατοστά, έχουν άνοιγμα φτερών που φτάνει τα 2 μέτρα και το μέσο βάρος τους είναι περίπου 4,5 κιλά.

Βύας ο γνήσιος (Bubo bubo)

Κοινή ονομασία: Μπούφος

Φωτογραφία  Achim Raschka

Από την αρχαιότητα η κουκουβάγια ταυτιζόταν με τη σοφία. Οι αρχαίοι Έλληνες την θεωρούσαν σύμβολο της θεάς Αθηνάς.

Στριγξ η αείσκωψ (Strix aluco)

 Κοινή ονομασία: Χουχουριστής, Στριγγοπούλι, Χουχουλόγιωργας

Φωτογραφία  Arad

Ώτος ο σκωψ (Otus scops)

 Κοινή ονομασία: Γκιώνης

Φωτογραφία Dysmorodrepanis

Οι φωτογραφίες είναι από είδη κουκουβάγιας που ζουν στην Ελλάδα.

Πηγές   1   2  3

Ξυπνούν οι αρκούδες από τη χειμερία νάρκη;

Τι συμβαίνει όταν οι αρκούδες πέφτουν σε χειμερία νάρκη; Είναι δυνατόν να ξυπνήσουν; Τι ισχύει για τα υπόλοιπα ζώα;

Η χειμερία νάρκη της αρκούδας είναι μια μορφή ύπνου, κατά τη διάρκεια του οποίου οι ζωτικές λειτουργίες ελαχιστοποιούνται. Ενώ, όταν η αρκούδα κοιμάται κανονικά, η καρδιά της χτυπάει με 40-50 παλμούς το λεπτό, κατά τη χειμερία νάρκη πάλλεται μόλις 6–19 φορές το λεπτό. Ακόμα και η λειτουργία των πνευμόνων ελαχιστοποιείται στις 6 ανάσες το λεπτό. Οι αρκούδες έχουν συνήθως θερμοκρασία σώματος 37 βαθμούς, αλλά κατά τη χειμερία νάρκη η θερμοκρασία τους πέφτει στους 32 περίπου βαθμούς. Η σχετικά μικρή πτώση της θερμοκρασίας επιτρέπει στην αρκούδα να ξυπνήσει, αν διαισθανθεί, για παράδειγμα, ότι κινδυνεύει.

Η ικανότητα της αφύπνισης ξεχωρίζει την αρκούδα από τα περισσότερα άλλα ζώα που κοιμούνται καθ’ όλο το χειμώνα. Οι σκαντζόχοιροι και οι σκίουροι, για παράδειγμα, δεν πέφτουν σε νάρκη, αλλά σε λήθαργο, οπότε σχεδόν το σύνολο των φυσιολογικών τους λειτουργιών αδρανοποιείται. Η θερμοκρασία του σώματος αυτών των ζώων πέφτει περίπου στους 4 βαθμούς και η λειτουργία της καρδιάς τους μειώνεται από τους 200 στους 5 παλμούς το λεπτό.

Οι αρκούδες, κατά τη χειμερία νάρκη, αξιοποιούν επίσης αποτελεσματικά τις εκκρίσεις τους. Για παράδειγμα, χρησιμοποιούν τα ούρα για την παραγωγή πρωτεϊνών, αποφεύγοντας έτσι την απώλεια μυϊκής μάζας.
Πηγή