Τα περιστέρια ποτέ δεν ξεχνούν τους κακούς ανθρώπους

Τα άγρια περιστέρια μπορούν να αναγνωρίζουν τους ανθρώπους ακόμα κι όταν αλλάζουν ρούχα, επιβεβαιώνει πείραμα σε πάρκο της Γαλλίας. 

Τα πουλά αναγνώριζαν τον ερευνητή που κάποτε είχε προσπαθήσει να τα φοβίσει ακόμα κι ήταν μεταμφιεσμένος και προσπαθούσε να φανεί φιλικός, ανέφεραν την Κυριακή οι ερευνητές στο συνέδριο της Εταιρείας Πειραματικής Βιολογίας, το οποίο φέτος πραγματοποιείται στη Γλασκώβη. Προηγούμενες έρευνες είχαν μελετήσει αυτή την ικανότητα σε οικόσιτα περιστέρια, αυτή όμως είναι η πρώτη φορά που το συμπέρασμα επιβεβαιώνεται σε άγρια πτηνά. Δύο ερευνήτριες του Πανεπιστημίου του Παρισιού πήγαν σε πάρκο της πόλης όπου τα περιστέρια βοσκούν ελεύθερα. Η μία ερευνήτρια άφηνε τα περιστέρια να φάνε ανενόχλητα την τροφή που τους πρόσφερε, ενώ η δεύτερη τα έδιωχνε μακριά. 

Η άσκηση επαναλήφθηκε αρκετές φορές. Στη συνέχεια οι ερευνήτριες αντάλλαξαν τις ποδιές εργαστηρίου που φορούσαν, οι οποίες ήταν ίδιες αλλά σε διαφορετικά χρώματα. Τα περιστέρια δεν έπεσαν στην παγίδα. 

Σε όλες τις περιπτώσεις μπορούσαν να αναγνωρίζουν την ερευνήτρια που τα φόβισε, ακόμα κι αν φόραγε την ποδιά της φιλικής ερευνήτριας. «Είναι πολύ πιθανό ότι τα περιστέρια αναγνώριζαν τις ερευνήτριες από τα πρόσωπά τους, δεδομένου ότι και οι δύο ήταν γυναίκες και είχαν παρόμοια ηλικία, σωματότυπο και χρώμα δέρματος» συμπεραίνει η Δρ Νταλίλα Μποβέ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Το ενδιαφέρον είναι ότι, ακόμα και χωρίς εκπαίδευση, τα περιστέρια χρησιμοποίησαν αυθόρμητα τα πιο σχετικά χαρακτηριστικά των δύο ατόμων -πιθανότατα τα χαρακτηριστικά του προσώπου, αντί για τις ποδιές εργαστηρίου που κάλυπταν το 90% του σώματος» επισημαίνει. 

Μάλιστα το γεγονός ότι τα πτηνά γνωρίζουν ότι τα ρούχα δεν είναι καλός τρόπος για να αναγνωρίζεις έναν άνθρωπο υποδεικνύει ότι τα περιστέρια έχουν αναπτύξει την ικανότητα να ξεχωρίζουν συγκεκριμένα τους ανθρώπους. Περαιτέρω έρευνες θα μπορούσαν να δείξουν αν τα περιστέρια μαθαίνουν ότι οι άνθρωποι αλλάζουν συχνά ρούχα, ή αν έχουν εξελιχθεί ώστε να εστιάζουν την προσοχή στο πρόσωπο.

Πηγή

Φανταστικό ουράνιο τόξο στο Έβερεστ

Πάνω στις μαγευτικές πλαγιές του Έβερεστ ακουμπάει το πιο έντονο και ισχυρό σύννεφο-ουράνιο τόξο.

 Κανείς δεν γνώριζε πόσο απίστευτα είναι αυτά τα σύννεφα-ουράνια τόξα, μέχρι που εμφανίστηκαν φωτογραφίες τους.

Ένα φυσικό φαινόμενο, που είναι εξαιρετικά σπάνιο για να το δει κάποιος. Όμως ο φωτογράφος Oleg Bartunov κατάφερε να είναι στο ιδανικό μέρος την κατάλληλη στιγμή. Πολλοί έχουν επισκεφτεί το Έβερεστ, κανείς όμως δεν ήταν τόσο τυχερός όσο ο Bartunov.

Λέγεται ότι αυτό το θαύμα δημιουργήθηκε από μικροσκοπικούς κρυστάλλους πάγου, που βρέθηκαν μέσα στο σύννεφο. Το φως του ήλιου αντανακλάται από κάθε κρύσταλλο κι έτσι δημιουργείται ένα ουράνιο τόξο.

Ο ίδιος ο Bartunov έμεινε έκπληκτος από το υπέροχο αυτό φυσικό φαινόμενο. Τράβηξε μερικές φωτογραφίες και μετά χαλάρωσε και απόλαυσε το μαγευτικό θέαμα.

Αργότερα πήγε στην πόλη και ρώτησε αν κάποιος είχε δει το εκπληκτικό αυτό φαινόμενο. Κανένας, ποτέ,  δεν το είχε δει!!!

Αυτό δείχνει πόσα θαύματα μπορούν να εμφανιστούν και να εξαφανιστούν εν ριπή οφθαλμού και πως υπάρχουν λίγοι τυχεροί που έχουν ευτυχήσει να δουν τέτοια φυσικά θαύματα!!!

Πηγή

Ο πορσελάνινος πύργος της Nanjing στην Κίνα

Ο πορσελάνινος πύργος της Nanjing, γνωστός και ως Bao'ensi-ναός της ευγνωμοσύνης, ήταν ένα ιστορικό αξιοθέατο, που βρισκόταν στη νότια όχθη του ποταμού Γιανγκ Τσε, στην Κίνα. Ήταν μια παγόδα, που κατασκευάστηκε τον 15ο αιώνα κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Μινγκ, αλλά καταστράφηκε τον 19ο αιώνα κατά την εξέγερση των Taiping (εμφύλιος πόλεμος στη νότια Κίνα). 

Φωτογραφία Ghirlandajo

Ο πύργος σχεδιάστηκε κατά τη διάρκεια βασιλείας του αυτοκράτορα Γιονκλ (1402-1424). Έγινε γνωστός στον δυτικό κόσμο όταν Ευρωπαίοι ταξιδιώτες επισκέφτηκαν την περιοχή. 

Θεωρούσαν μάλιστα, ότι είναι ένα από τα Επτά Θαύματα του Κόσμου. Μετά την έκθεσή του στον υπόλοιπο κόσμο, ο πύργος θεωρήθηκε εθνικός θησαυρός για τους ντόπιους, αλλά και για τους υπόλοιπους πολιτισμούς του κόσμου. 

Πηγή φωτογραφίας

Είχε σχήμα οκταγώνου και η διάμετρος της βάσης του ήταν 30 μέτρα. Όταν χτίστηκε ήταν από τα μεγαλύτερα κτίρια στην Κίνα. Το ύψος του έφτανε τα 79 μέτρα, με οκτώ ορόφους και μια εσωτερική περιστρεφόμενη σκάλα στο κέντρο του, με 184 σκαλοπάτια. Στην κορυφή της οροφής του είχε τοποθετηθεί ένας χρυσός ανανάς. 
Χτίστηκε από τούβλα λευκής πορσελάνης, που αντανακλούσαν το φως του ήλιου κατά την διάρκεια της ημέρας. Τη νύχτα 140 λαμπτήρες φώτιζαν τον πύργο. Επιστρώσεις γυαλιού και ενός σκληρού κεραμικού υλικού αναμιγνύονταν με την λευκή πορσελάνη και δημιουργούσαν ένα μείγμα πράσινου, κίτρινου, καφέ και άσπρου στις πλευρές του πύργου, που διακοσμούσαν σχέδια με ζώα, λουλούδια και τοπία. 
Επίσης ήταν διακοσμημένος με πολλές βουδιστικές εικόνες.

Φωτογραφία  Gary Lee Todd

Φωτογραφία  Gary Lee Todd

Το 1801 ο πύργος χτυπήθηκε από κεραυνό κι ένα μέρος του στην κορυφή έπαθε ζημιές, που γρήγορα αποκαταστάθηκαν. Στη δεκαετία του 1850 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος στην περιοχή και η επαναστάτες Taiping κατέλαβαν την πόλη. Κατέστρεψαν τις βουδιστικές εικόνες και την εσωτερική σκάλα του πύργου, ώστε να μη μπορούν  οι Qing, εναντίον των οποίων πολεμούσαν, να χρησιμοποιήσουν τον πύργο ως παρατηρητήριο. Το 1856 κατέστρεψαν και τον πύργο, έτσι ώστε οι εχθροί τους να μη μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν με οποιονδήποτε τρόπο. Τα ερείπια του πύργου παρέμειναν ξεχασμένα. Πρόσφατα ξεκίνησε μια προσπάθεια για την ανοικοδόμησή του.

Φωτογραφία  Gary Lee Todd

Φωτογραφία  Gary Lee Todd

Πηγή