Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014

Μαυροπετρίτης-το γεράκι της Ελλάδας

Ο Μαυροπετρίτης είναι είδος γνήσιου γερακιού του γένους Falco, που απαντάται στον ελληνικό χώρο.  Είναι μεσαίου μεγέθους αρπακτικό πτηνό, με μήκος 36-42 εκατοστών, άνοιγμα φτερών 87-104 εκατοστών και βάρος 350-450 γραμμάρια. Στις διάφορες περιοχές της Ελλάδας είναι γνωστός και ως: Μαυρογέρακας, Βαρβάκι, Κουστογέρακο, Φαλκόνι, Θαλασσογέρακο.
Η επιστημονική του ονομασία είναι Falco eleonorae. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της Ελεονώρας της Arborea, εθνικής ηρωίδας της Σαρδηνίας, μια γυναίκα δικαστής (1347-1404), η οποία έτρεφε μεγάλη αγάπη για τα πουλιά και κυρίως τα γεράκια. Ήταν η πρώτη που νομοθέτησε για την προστασία ορισμένων ειδών. Ανάμεσά τους και ο Μαυροπετρίτης, στον οποίο είχε μεγάλη αδυναμία.
Ο Μαυροπετρίτης είναι μεταναστευτικό είδος. Αναπαράγεται στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, από την Κύπρο μέχρι τα Κανάρια Νησιά και από την Κροατία μέχρι το Μαρόκο και την Αλγερία, αλλά μεταναστεύει νότια μέχρι τη Μαδαγασκάρη. Ο μεγαλύτερος πληθυσμός απαντάται στην Ελλάδα, κυρίως στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά και βραχονησίδες των Κυκλάδων και Δωδεκανήσων. Η Ελλάδα φιλοξενεί στις ακτές της το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού!
Τρέφεται με μεγάλα έντομα, τα οποία συλλαμβάνει είτε με το ράμφος, είτε με τα νύχια και τα καταναλώνει εν πτήσει. Την εποχή της αναπαραγωγής όμως, επιτίθεται αποκλειστικά σε μικρά μεταναστευτικά πτηνά. Αυτός είναι ο λόγος που αργεί να αναπαραχθεί (τέλη καλοκαιριού), επειδή περιμένει τα μεταναστευτικά σμήνη για να θρέψει τα μικρά του. Είναι το μοναδικό είδος γερακιού που έχει την συγκεκριμένη αναπαραγωγική συμπεριφορά. Κυνηγάει περιπολώντας από μεγάλα ύψη-μπορεί να φτάσουν και τα 1000 μέτρα-και εφορμά στο σμήνος χρησιμοποιώντας την εξαιρετική του ευελιξία και την μεγάλη του ταχύτητα.
Φωλιάζει στις άκρες απόκρημνων βράχων και δεν χρησιμοποιεί κάποιο ιδιαίτερο υλικό για την κατασκευή της φωλιάς του, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα γεράκια. Το θηλυκό γεννάει 2-3 πιτσιλωτά αυγά, που τα επωάζουν και οι δύο γονείς (κυρίως το θηλυκό) για 28-29 ημέρες. Το μέγεθος των αυγών εξαρτάται από την αφθονία τροφής στην περιοχή και τις κυνηγετικές ικανότητες των γονέων. Οι νεοσσοί τρέφονται αποκλειστικά με μικρά πουλιά και, το πότε εγκαταλείπουν τη φωλιά τους, παραμένει ακόμη υπό έρευνα.
Ο Μαυροπετρίτης ξεχειμωνιάζει στην Ανατολική Αφρική και κυρίως στη Μαδαγασκάρη. Το μεταναστευτικό ταξίδι του είναι πολύ μεγάλο. Η συνολική απόσταση που διανύεται κατά τη διάρκεια της πτήσης, έχει φτάσει μέχρι και 9000 χιλιόμετρα! Πρόσφατα διερευνήθηκε η διαδρομή που ακολουθεί στο ταξίδι του και αποδείχθηκε ότι πραγματοποιείται μέσω της αφρικανικής ενδοχώρας και, όχι δια θαλάσσης. Δορυφορικές μετρήσεις έδειξαν μια εσωτερική διαδρομή μέσα από την έρημο της Σαχάρας, τα τροπικά δάση του Ισημερινού μέχρι την Κένυα και τη Μοζαμβίκη.
Η εκτεταμένη χρήση χημικών στη γεωργία, η οποία υποβαθμίζει τα ενδιαιτήματα διατροφής του πτηνού, η θήρευση από τρωκτικά (και άλλους χερσαίους θηρευτές) και η ανθρωπογενής όχληση στις αναπαραγωγικές αποικίες του είναι οι κύριες απειλές για τον πληθυσμό του Μαυροπετρίτη. Πολλές από τις απειλές έχουν αντιμετωπιστεί σε μεγάλο βαθμό από δράσεις της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας.
Φωτογραφία  Fabrizio Moglia
Φωτογραφία  Fabrizio Moglia
Φωτογραφία  NIKOS SAMARITAKIS
Φωτογραφία  Fabrizio Moglia
Φωτογραφία  Iosto Doneddu
Πηγές 1 2 3

Αναρτήθηκε από στις 2 σχόλια:
Ετικέτες

Τρίτη 4 Μαρτίου 2014

Ο εντυπωσιακός καταρράκτης Kaieteur

Τα Όρη Pacaraima βρίσκονται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Γουιάνας και εκτείνονται από τα δυτικά προς τα ανατολικά για πάνω από 800 χιλιόμετρα. Πολλοί ποταμοί πηγάζουν από αυτά τα βουνά και στην πορεία τους σχηματίζουν γραφικούς καταρράκτες.
Ο καταρράκτης Kaieteur είναι ένα όμορφο κι εντυπωσιακό παράδειγμα.
Είναι ένας από τους εννέα καταρράκτες που σχηματίζει ο ποταμός Potaro στην διαδρομή του μέσα στο παρθένο τροπικό δάσος, μέχρι να ενωθεί με τον ποταμό Essequibo, τον μεγαλύτερο ποταμό της Γουιάνας. Το νερό του ποταμού πέφτει από ύψος 226 μέτρων και είναι ένας από τους ισχυρότερους καταρράκτες του κόσμου, με μια μέση ταχύτητα ροής 663 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. 
Ο καταρράκτης Kaieteur είναι περίπου τέσσερις φορές ψηλότερος από τους καταρράκτες του Νιαγάρα και σχεδόν διπλάσιος από τους καταρράκτες της Βικτώριας. Στην Παγκόσμια Βάση Δεδομένων Καταρρακτών κατατάσσεται ως ο 26ος πιο γραφικός καταρράκτης στον κόσμο.
Πηγές 1 2

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες

Κυριακή 2 Μαρτίου 2014

Hρακλειά-μία από τις Μικρές Κυκλάδες

Στις Κυκλάδες, ανάμεσα στη Νάξο και την Ίο, βρίσκεται μια μικρή νησίδα με έκταση μόλις 18 km². Είναι η Ηρακλειά, το δυτικότερο κατοικήσιμο νησί του συμπλέγματος των λεγομένων Μικρών Ανατολικών Κυκλάδων.
Φωτογραφία  Fan of Greece
Η Ηρακλειά είναι ένα ήσυχο μέρος,  ιδανικό για ηρεμία και χαλάρωση. 'Εχει 151 κατοίκους και αποτελείται από τους οικισμούς: Παναγία ή Χώρα, στους πρόποδες του όρους Πάπα και τον Άγιο Γεώργιο, όπου βρίσκεται το λιμάνι του νησιού. Τα ονόματα των οικισμών προέρχονται από τς ομώνυμες εκκλησίες που έχουν ανεγερθεί σ΄ αυτούς.
Μικρές, όμορφες παραλίες, βοτσαλωτές ή με άμμο, με πεντακάθαρα νερά στολίζουν το νησί. Το Λιβάδι, η μεγαλύτερη του νησιού, τo Αμμούδι του Μέριχα, η Αλιμιά, το Τουρκοπήγαδο, η Βορεινή Σπηλιά, η Βουρκαριά, κ.ά. 
Αξιοθέατα του νησιού είναι: το κάστρο του Λιβαδιού, γύρω από τον οποίο έχουν εντοπιστεί πολλά αρχαιολογικά ευρήματα από τη νεολιθική εποχή, ο οικισμός Άγιος Αθανάσιος, που σήμερα έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί, παρουσιάζει όμως μια ενδιαφέρουσα ρυμοτομία με κυκλαδική αρχιτεκτονική, το Σπήλαιο του Αη-Γιάννη,  το μεγαλύτερο σπήλαιο των Κυκλάδων με έκταση 2000 τ.μ., με πλούσιο διάκοσμο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες, το Σπήλαιο του Κύκλωπα, που σύμφωνα με την τοπική παράδοση είναι το σπήλαιο του Κύκλωπα Πολύφημου,  ο όρμος Μέριχας, με τις απότομες και βραχώδεις ακτές του ύψους 100 μ. Τέλος, από την κορυφή του Πάπα, σε υψόμετρο 420 μ. ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει την πανοραμική θέα των γειτονικών νησιών, όπως αυτή που βλέπετε στην παρακάτω φωτογραφία.
Οκτώ μονοπάτια στο νησί, που διαμορφώθηκαν πάνω σε παλιά, προσφέρουν την ευκαιρία στον επισκέπτη να εξερευνήσει, να γνωρίσει και να φωτογραφίσει τη φυσική ομορφιά των τοπίων, αλλά και την πανίδα και χλωρίδα του νησιού.
Η Ηρακλειά είναι λοφώδες νησί με βραχώδες έδαφος. Η ψηλότερη κορυφή είναι ο Πάπας, που έρχεται σχεδόν κάθετα προς τη θάλασσα σχηματίζοντας κάθετους βράχους με απρόσιτα μικροσπήλαια. Στους πρόποδες του Πάπα βρίσκεται η θέση Μέριχας, όπου υπάρχουν δύο πηγές. Παρά το βραχώδες έδαφος του νησιού, η βλάστηση είναι πλούσια. Ανάμεσα στα βράχια και τις ξερολιθιές,  υπάρχει μια πλούσια βιοποικιλότητα φυτών.
Είναι αξιοσημείωτο ότι το νησί, παρά τη μικρή του έκταση, χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα πλούσια βιοποικιλότητα. Τα πουλιά είναι ο τομέας της πανίδας που έχει μελετηθεί περισσότερο στην Ηρακλειά. Μέχρι το τέλος του 2010 είχαν καταγραφεί 175 είδη πουλιών, αρκετά εκ των οποίων απειλούμενα και προστατευόμενα σε παγκόσμιο επίπεδο. Από αυτά τα 26 ήταν αρπακτικά.
Ο κύριος λόγος για τον οποίο η Ηρακλειά είναι κατάλληλη για καταφύγιο των αρπακτικών, είναι οι απότομοι, κατακόρυφοι γκρεμοί στους οποίους, λόγω της έντονης διάβρωσης που έχουν υποστεί, έχουν δημιουργηθεί κατάλληλες θέσεις για το φώλιασμα των αρπακτικών. Τα πιο σημαντικά αρπακτικά που συναντάμε στην Ηρακλειά είναι το Όρνιο (Gyps fulvus), ο Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae) και ο Σπιζαετός (Hieraaetus fasciatus).
Φωτογραφία Hrakleia
Κοντά στη νοτιοδυτική ακτή της Ηρακλειάς βρίσκονται τα Αβελονήσια, δύο ακατοίκητες νησίδες, οι  οποίες έχουν χαρακτηρισθεί ως "τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους" και περιλαμβάνονται στο Δίκτυο Natura 2000. Σε αυτές τις βραχονησίδες έχουν παρατηρηθεί σπάνια ενδημικά είδη φυτών με περιορισμένη εξάπλωση, ενώ αποτελούν καταφύγιο για το απειλούμενο είδος της μεσογειακής φώκιας Monachus monachus. Αποτελούν δε, τόπο επώασης για τα θαλασσοπούλια και τα απειλούμενα είδη αρπακτικών μαυροπετρίτης (Falco eleonorae) και μύχος (Puffinus yelkouan).
Αυτό που επίσης εντυπωσιάζει σε αυτό το μικρό  νησάκι, είναι η πληθώρα και η σπανιότητα των ειδών άγριων ορχιδεών, που φυτρώνουν στις αναβαθμίδες, στα ξηρορέματα και στις πλαγιές του. 32 είδη ορχιδέας έχουν βρεθεί στην Ηρακλειά και από αυτά, ένα είδος φυτρώνει μόνο εδώ. Απαντώνται 20 είδη του γένους Ophrys, 5 είδη του γένους Anacamptis, 3 είδη του γένους Serapias και οι Orchis anatolica, Orchis anthropophora, Neotinea maculata και Spiranthes spiralis. 
Οι ορχιδέες της Ηρακλειάς ανθίζουν από τα τέλη Δεκεμβρίου έως τα τέλη του Μαΐου, ανάλογα με το είδος. Εξαίρεση αποτελεί η Spiranthes spiralis, που ανθίζει από τα μέσα Σεπτεμβρίου έως το Νοέμβριο. Από όλες αυτές ξεχωρίζει η «Οφρύς της Ηρακλειάς» (Ophrys heracleotica), πιθανώς ενδημική στο νησί.
Φωτογραφία Hrakleia
Φωτογραφία wolandazazello
 Τέλος, στο νησί αυτό σώζονται λείψανα αρχαίων οικισμών και τάφων, καθώς και ερείπια των αρχαίων ιερών της θεάς Τύχης και του Λοφίτου Διός, στοιχεία που δηλώνουν ότι από το 3.000 π.Χ. είχε σημαντική ανάπτυξη στον ευρύτερο κυκλαδικό πολιτισμό. Στους νεότερους χρόνους τα πολλά σπήλαια του νησιού χρησίμευσαν κατά καιρούς ως κρησφύγετα πειρατών και λαθρεμπόρων, εξ ου και οι διάφορες ονομασίες των ορμίσκων. Στη θέση Λιβάδι έχει εντοπιστεί φρούριο Ιστορικών Χρόνων. Το νησί υπήρξε κρησφύγετο πειρατών επί Τουρκοκρατίας.
Φωτογραφία  Lee Beesley
Φωτογραφία  pinguido
Φωτογραφία  Fan of Greece

Αναρτήθηκε από στις 2 σχόλια:
Ετικέτες
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...