Χρωματισμένη γη

Η φύση κρατάει το πινέλο. Καμβάς της, το έδαφος, η έρημος, τα βουνά, οι λοφοπλαγιές, οι βράχοι. Εργαλεία της, τα ασυνήθιστα γεωλογικά στοιχεία,  ιζηματογενή και ηφαιστειακά πετρώματα, σίδηρος, μαγγάνιο και άλλα μέταλλα, που της προσφέρουν χρώματα, όπως το κόκκινο, το κίτρινο, το πορτοκαλί κ.ά.
Αποτέλεσμα, η δημιουργία μερικών από τα πιο εκθαμβωτικά πολύχρωμα τοπία της Γης. Δείτε κάποιες από τις πιο όμορφες, ασυνήθιστες, εντυπωσιακές περιοχές του πλανήτη.

Ζωγραφιστοί Λόφοι, Όρεγκον ΗΠΑ

Φωτογραφία David Seites

Φωτογραφία Bob Curley
Πολύχρωμα Βουνά, Landmannalaugar Ισλανδία

Φωτογραφία Frans Evenblij

Φωτογραφία Ghislaine Meicler
Ζωγραφιστή Έρημος, Αριζόνα ΗΠΑ

Φωτογραφία Gary Nicholson

Φωτογραφία John Fowler
Ζωγραφιστή Έρημος, Νότια Αυστραλία

 Φωτογραφία cleardrops

Φωτογραφία cleardrops
Ζωγραφιστές αμμοθίνες, Εθνικό Πάρκο Lassen-Καλιφόρνια ΗΠΑ

Φωτογραφία Brad Miller

Φωτογραφία Baskar Balasubramanyam
 Χρωματιστές Γαίες, Μαυρίκιος

Φωτογραφία Styve Reineck

 Φωτογραφία  Szakács Feri
Ζωγραφιστό Τοπίο Zhangye Danxia, Κίνα

Φωτογραφία loraineltai

Φωτογραφία loraineltai

Η άλλη όψη των μανιταριών

Τα μανιτάρια, εδώδιμα, δηλητηριώδη, φαρμακευτικά, με πολλούς φίλους αλλά και εχθρούς. Προκάλεσαν και προκαλούν το φόβο αλλά και το δέος στους ανθρώπους, επειδή πολλά είδη είναι δηλητηριώδη. Ιστορικά, είχαν μακρόχρονη ιατρική χρήση, ιδίως στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική και φαρμακευτική πρακτική, αλλά και στην αρωματοποιία.

Με την εγγραφή αυτή θα δούμε μια άλλη όψη των μανιταριών. 

Αυτή που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά, αλλά πρέπει να κοιτάξουμε λίγο περισσότερο, κάτω από τη μικρή "ομπρελίτσα". Εκεί, σε κάποια είδη, θα δούμε ελάσματα σε ακτινωτή διάταξη. Τα ελάσματα αυτά χρησιμοποιούνται από τα μανιτάρια ως μέσο διασποράς των σπόρων και είναι σημαντικά για την ταυτοποίηση των ειδών.

Φωτογραφία Nicole Castle
Το είδος Amanita muscaria είναι από τα αναγνωρίσιμα κι εντυπωσιακά μανιτάρια. Γνωστό για τις παραισθησιογόνες ιδιότητές του, επίσης. Όμορφο, κόκκινο καπάκι με μικρές λευκές κηλίδες. Τα λευκά ελάσματα και ο λευκός κορμός του έρχονται σε αντίθεση με το φωτεινό κόκκινο χρώμα του. 

Φωτογραφία  Emanuele Lotti

Φωτογραφία  AlfredSin
Το Lactarius indigo είναι το λουλακί μανιτάρι που φυτρώνει στα δάση κωνοφόρων της κεντρικής και βόρειας Αμερικής και της ανατολικής Ασίας. Τα ελάσματά του, όπως και το καπάκι του, ξεθωριάζει με την ηλικία ή όταν κοπεί.

Φωτογραφία Michael Graupe

Φωτογραφία Dan Molter
Λιλά έως μωβ-ροζ είναι το χρώμα του μανιταριού με την ονομασία Clitocybe nuda. Στη φωτογραφία φαίνεται η όμορφη δομή των ελασμάτων που συνδέονται με το βλαστό του μανιταριού.

Φωτογραφία Severiano Martín

Φωτογραφία Alan McClelland
Η πορτοκαλί Amanita ή Amanita flavoconia έχει έντονο κίτρινο-πορτοκαλί χρώμα και λευκοκίτρινα ελάσματα. Πανέμορφο!

Φωτογραφία cecile.lavoie

Φωτογραφία Fernandth
H Laccaria amethystina είναι ένα μικρό είδος μανιταριού με έντονο βιολετί χρώμα, όπως αυτό του αμέθυστου. Αποκαλείται και απατεώνας αμέθυστος, γιατί το φωτεινό χρώμα του εξασθενεί με το χρόνο και τις καιρικές συνθήκες.

Φωτογραφία Bryant Olsen

Φωτογραφία AnneTanne
Άλλο ένα μανιτάρι με έντονο χρώμα, μπλε αυτή τη φορά, είναι το Entoloma hochstetteri. Είναι ένα είδος που έχει βρεθεί στη Νέα Ζηλανδία και την Ινδία. 
Εντυπωσιακό απ' όποια πλευρά κι αν το κοιτάξεις!

Φωτογραφία Bill

Φωτογραφία Steve Reekie

Στις δύο επόμενες φωτογραφίες βλέπετε το μανιτάρι του Καίσαρα, την Amanita caesarea. Αυτό το μανιτάρι ήταν το αγαπημένο των ηγεμόνων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Όμορφο με πορτοκαλί καπάκι και κίτρινα ελάσματα.

Φωτογραφία Miguel Olivera

Φωτογραφία Gerald Andres
Μικρά θαύματα της φύσης είναι παντού γύρω μας. 
Το μόνο που χρειάζεται είναι να μην κοιτάμε απλώς, αλλά πραγματικά να βλέπουμε.

Φωτογραφία sreiss135

Φωτογραφία Thingography.com

Φωτογραφία nutmeg66

Φωτογραφία Corbeau du Nord

Φωτογραφία Kacy Matthews-Hall

Πηγές 1 2 3

Γρανάτης-το ρόδι του υπεδάφους

Στη φωτογραφία βλέπετε ένα πυριτικό ορυκτό που ονομάζεται γρανάτης. Το όνομα γρανάτης προέρχεται από τη λατινική λέξη "grantum", η οποία αποδίδεται ως «ρόδι». Η ονομασία αποδόθηκε λόγω της ομοιότητας των κρυστάλλων με τους σπόρους του καρπού τόσο σε σχήμα όσο και σε χρώμα.

Οι γρανάτες είναι μια ομάδα πυριτικών ορυκτών. Η ευρεία αντίληψη είναι ότι όλοι οι γρανάτες είναι κόκκινοι, όπως ο γροσουλάριος που βλέπετε στην επόμενη φωτογραφία.

Φωτογραφία The Resistance
 Αυτό όμως δεν αληθεύει. Τα περισσότερα μέλη έχουν πράγματι ως χρώμα αποχρώσεις του ερυθρού, ωστόσο παρατηρούνται χρώματα, όπως το κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, μοβ, καφέ, μπλε, μαύρο, ροζ και άχρωμο. Ο πιο σπάνιος είναι ο μπλε γρανάτης που ανακαλύφθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, στη Μαδαγασκάρη.

 Ένας από τους πιο σπάνιους γρανάτες είναι και ο ουβαροβίτης με λαμπρό σμαραγδοπράσινο χρώμα.

Φωτογραφία RKBot

 Όλα τα είδη των γρανατών έχουν παρόμοιες φυσικές ιδιότητες και κρυσταλλική μορφή, αλλά διαφέρουν ως προς τη χημική σύνθεση. Πολλά είδη γρανατών έχουν την ιδιότητα να αλλάζουν χρώμα. Στο φως της ημέρας, το χρώμα μπορεί να είναι μια απόχρωση του πράσινου, μπεζ, καφέ, γκρι και μπλε, αλλά υπό το φως πυρακτώσεως, εμφανίζεται ένα κοκκινωπό ή μωβ-ροζ χρώμα

Ο σπεσσάρτινος με πορτοκαλί-κίτρινο χρώμα έχει βρεθεί στη Μαδαγασκάρη και αποκαλείται γρανάτης μανδαρίνος. Στο Κολοράντο και το Μέιν των ΗΠΑ έχει ανευρεθεί με βιολετί-κόκκινο χρώμα.

Φωτογραφία Willowleaf Minerals
Οι γρανάτες ανευρίσκονται σχεδόν παντού στον κόσμο.  Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά και ιθαγενείς της Αμερικής, όπως οι Αζτέκοι, χρησιμοποιούσαν τους γρανάτες για την κατασκευή κοσμημάτων. Σύμφωνα με το εβραϊκό Ταλμούδ ένας γρανάτης τεραστίων διαστάσεων φώτιζε την κιβωτό του Νώε κατά τη διάρκεια του κατακλυσμού. Από τότε θεωρείται ένα πετράδι κατάλληλο για ταξιδιώτες. 

Ο ανδραδίτης απαντάται σε πολλές περιοχές και σε διαφορετικά χρώματα-μαύρο, οπότε ονομάζεται μελανίτης, κιτρινοπράσινο και έντονο πράσινο, οπότε ονομάζεται αδαμαντοειδής και χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος.

Φωτογραφία Tom Corson
Το πυρωπό πήρε το όνομά του από το κόκκινο χρώμα του. Οι πιο εντυπωσιακοί κρύσταλλοι πυρωπού προέρχονται από την Ρωσία και την Νότια Αφρική και χρησιμοποιούνται στην κοσμηματοποιία.

Φωτογραφία Parent Géry

Λόγω της υψηλής σκληρότητάς τους οι γρανάτες χρησιμοποιούνται κυρίως ως λειαντικά μέσα. Οι πολύ διαυγείς και έγχρωμες ποικιλίες χρησιμοποιήθηκαν από την αρχαιότητα στην κοσμηματοποιία, ενώ είναι και αντικείμενο συλλογής από συλλέκτες ορυκτών.

Ο αλμανδίνης είναι ο πιο κοινός από όλους τους γρανάτες και αυτός που χρησιμοποιείται περισσότερο στην κοσμηματοποιία. Το χρώμα του ποικίλλει από ροζ  έως καστανόμαυρο. Στη Βραζιλία υπάρχουν δείγματα με όμορφο κόκκινο χρώμα του ρουμπινιού.

Φωτογραφία Didier Descouens
Ο γρανάτης συμβολίζει την πίστη, το θάρρος και την ειλικρίνεια. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι είναι η πέτρα που προστατεύει τους πολεμιστές και συχνά την τοποθετούσαν στις ασπίδες τους, για να προστατευτούν από το κακό και την καταστροφή. Την ονόμαζαν "πέτρα του πολεμιστή". Θεωρείται ότι αποβάλλει την αρνητικότητα, φέρνει σταθερότητα στις φιλίες κι έχει θεραπευτικές ιδιότητες.

Πηγές 1 2 3 4