Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012

Μάνα μ’, σγουρός βασιλικός, πλατύφυλλος και δροσερός

Ώκιμον το βασιλικόν ή απλά βασιλικός. 
Ετήσιο, ποώδες, αρωματικό φυτό της οικογένειας των Χειλανθών. Τα φύλλα του είναι ωοειδή, μυτερά, ακέραια ή οδοντωτά, πράσινα (έντονα ή σκούρα σε ορισμένες ποικιλίες). Τα άνθη του είναι μικρά και λευκά ή λευκορόδινα. 
Φωτογραφία Castielli
Η καταγωγή του είναι από την Ινδία και άλλες τροπικές περιοχές της Ασίας, στις οποίες καλλιεργείται περισσότερο από 5.000 χρόνια. Σήμερα καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Γνωστός στην αρχαιότητα από τον Θεόφραστο-φιλόσοφος με ιδιαίτερα πλούσιο έργο στη Βοτανική, αλλά και στον Διοσκουρίδη -σημαντικό γιατρό, φαρμακολόγο και βοτανολόγο. Ο Άγγλος βοτανολόγος John Gerard (1545-1611 μ.Χ.) σημείωνε ότι, αν κάποιος τσιμπηθεί από σκορπιό και φάει βασιλικό δεν θα πονάει καθόλου.
Φωτογραφία F. D. Richards
Στο εμπόριο κυκλοφορούν διάφορες ποικιλίες που διακρίνονται για το μέγεθος των φύλλων (μικρόφυλλες και πλατύφυλλες). Ο βασιλικός καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό σε γλάστρες και κήπους και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται αποξηραμένα ως καρύκευμα και αφέψημα. Περιέχουν αιθέριο έλαιο που κύριο συστατικό του είναι η λιναλοόλη και η μεθυλοχαβικόλη και χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία.
Φωτογραφία ladybird.
Υπάρχουν 50-150 είδη βασιλικού και τα περισσότερα είναι της ποικιλίας  Ocimum basilicum. Ενδεικτικά αναφέρω κάποια είδη, ενώ οι φωτογραφίες είναι από διάφορα είδη της ποικιλίας: 
Ο μωβ βασιλικός, μια ποικιλία με σκούρα μωβ φύλλα. Αυτή η εκπληκτική ποικιλία έχει κερδίσει πολλά βραβεία για την ομορφιά, τη γεύση και την ευκολία καλλιέργειας
 Φωτογραφία The Otisi
Η ποικιλία "Magical Michael", ένα φυτό που φτάνει σε ύψος σταθερά τα 38 εκατοστά και σε πλάτος τα 40-43 εκατοστά. Η ομοιομορφία αυτή είναι ασυνήθιστη στις ποικιλίες βασιλικού. Τα άνθη του φυτού είναι επίσης ασυνήθιστα με μωβ πέταλα και λευκή στεφάνη.
Φωτογραφία quinn.anya
Η ποικιλία "Mrs. Burns Lemon", ένα είδος από το Νέο Μεξικό με χαρακτηριστική και έντονη μυρωδιά λεμονιού.
Φωτογραφία  matthew_middleton_dot_ca
Ο βασιλικός-κανέλα, μια ποικιλία που περιέχει κινναμωμικό οξύ, την χημική ουσία που δίνει στην κανέλα τη γεύση της κι έτσι έχει την δυνατή μυρωδιά της. Ο συνδυασμός της γεύσης βασιλικού-κανέλας κάνουν την ποικιλία δημοφιλή για ζεστά ροφήματα.
Φωτογραφία thefoodgeek
Φωτογραφία Susanne Hjertø Wii
Με την ονομασία βασιλικός είναι γνωστά και άλλα είδη που βρίσκονται σε τροπικές περιοχές. Είναι θάμνοι μικρού ύψους και καλλιεργούνται και ως καλλωπιστικοί. Ένα από τα είδη αυτά έχει την ονομασία φυτό του πυρετού και στις περιοχές της Δυτικής Αφρικής χρησιμοποιείται ως αντιπυρετικό.
Φωτογραφία James T. Savidge
Ο βασιλικός έχει σημαντικό ρόλο στην Ελληνική λαϊκή και θρησκευτική παράδοση. Σύμφωνα με αυτή το φυτό φύτρωσε στο χαμένο τάφο του Χριστού και η έντονη μυρωδιά του έγινε αφορμή να ανακαλυφθεί. Η Αγία Ελένη οδηγήθηκε στον Τίμιο Σταυρό από το έντονο άρωμα του βασιλικού που φύτρωσε δίπλα του. Την ονομασία του το φυτό την πήρε από το «βασιλιάς» και βασιλιάς είναι ο Ιησούς Χριστός. Στα Θεοφάνεια ο ιερέας ραίνει τους πιστούς με αγιασμό βουτώντας ένα κλαδί βασιλικό μέσα στο άγιασμα. Στη γιορτή της Υψώσεως του Τίμιου Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου στις εκκλησίες μοιράζεται βασιλικός. "Όπου φυτρώνει βασιλικός δεν πάει το κακό", υποστηρίζει η ελληνική λαϊκή παράδοση.
Υπάρχουν πολλά τελετουργικά και δοξασίες που σχετίζονται με τον βασιλικό. Στην αρχαία Ελλάδα αντιπροσώπευε την εχθρότητα και το μίσος, ενώ σε ευρωπαϊκές παραδόσεις αποτελεί σύμβολο του σατανά.  Οι αρχαίοι Έλληνες, όπως και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ανοίγει τις πύλες του ουρανού. Οι Γάλλοι τον αποκαλούν "βασιλικό βότανο", οι Εβραίοι θεωρούν ότι δίνει δύναμη κατά την περίοδο της νηστείας.
 Φωτογραφία user:Risacher
 Το είδος Ocimum tenuiflorum είναι ιερό για τους Ινδουιστές. Ονομάζεται tulsi και χρησιμοποιείται χιλιάδες χρόνια για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Θεωρείται ελιξήριο ζωής και πιστεύεται ότι συμβάλλει στη μακροζωία. Στην Ινδία βάζουν ένα κλαράκι βασιλικού στο στόμα του νεκρού. Πιστεύουν ότι έτσι ο νεκρός θα φτάσει στο Θεό. Στην Αφρική πιστεύουν ότι προστατεύει από τα τσιμπήματα των σκορπιών.
 Φωτογραφία  DianesDigitals
Ξεχωριστή η θέση του στην ελληνική λαογραφία: παροιμίες, δημοτικά τραγούδια, μαντινάδες, όλα εμπνευσμένα από το ιδιαίτερο άρωμά του.
Σύμβολο του έρωτα και της αιώνιας αγάπης: 
 «Βασιλικέ μου της βραγιάς και κρίνε μου του δάσους
 άχου, εγώ, πουλάκι μου, και πώς να σε ξεχάσω.
Στο παραθύρι που ‘σαι εσύ βασιλικός δεν πρέπει 
γιατ’ είσαι συ ο βασιλικός κι οπ’ έχει μάτια ας βλέπει. 
Βασιλικό και ρόζμαρι κι ανθό του γλυκανίσου 
ο έρωτας τα μάζεψε κι έκαμε το κορμί σου.»
 Φωτογραφία Caribbean Pot
Οι παροιμίες που εμπνεύστηκαν από τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά του βασιλικού είναι πολλές: 
 "Κοντά με το βασιλικό ποτίζεται κι η γλάστρα."
"Βασιλικός κι αν μαραθεί τη μυρωδιά την έχει."
"Σε πήρα για βασιλικό κι εσύ βγήκες τσουκνίδα!"
"Βασιλικός στην πόρτα μας κι εμείς τονε ζητούμε."
 Φωτογραφία Suzies Farm
Η έκφραση του έρωτα και της αγάπης γίνεται ύμνος στο αρωματικό φυτό μέσα από το ξεχωριστό δημοτικό τραγούδι της αγάπης:  
«Μάνα μ’, σγουρός βασιλικός 
πλατύφυλλος και δροσερός, 
μάνα μ’, και ποιος τον πότιζε 
και ποιος τον δροσολόγιζε
 κι άπλωσε κλώνους και κλωνιά
 και σκέπασε τη γειτονιά.»
Φωτογραφία Susanne Hjertø Wii

Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012

Φθινοπωρινή βόλτα στο πανέμορφο όρος Πάικο

Στην κεντρική Μακεδονία, στα σύνορα των νομών Πέλλας και Κιλκίς, ανάμεσα στην πεδιάδα της Αριδαίας και της Αξιούπολης βρίσκεται το όρος Πάικο με ψηλότερη κορυφή την Γκόλα-Τσούκα σε υψόμετρο 1.650 μέτρα. Δεν είναι από τα ψηλότερα βουνά της Ελλάδας, όμως σίγουρα είναι από τα ομορφότερα. Το Πάικο έχει πλούσια βλάστηση, πυκνά υπέροχα δάση, ρεματιές, λιβάδια και αρκετές πηγές με γάργαρα νερά.  
Αποτελεί το μεγαλύτερο δάσος καστανιάς της Ελλάδας. Στο βουνό υπάρχουν περί τα 4.500 στρέμματα καστανιών, εκ των οποίων τα 2.500 είναι καλλιεργήσιμα. Γύρω στις 300 οικογένειες έχουν ως δεύτερη ασχολία το κάστανο και υπολογίζεται ότι η ετήσια παραγωγή φτάνει στους 500-600 τόνους, ανάλογα με τη χρονιά. Λόγω του κλίματος που επικρατεί στην περιοχή το κάστανο που παράγεται είναι ιδιαίτερα γλυκό και γευστικό.
Έχουν καταμετρηθεί 57 διαφορετικά είδη πεταλούδας στο Πάικο αναδεικνύοντας τον πλούτο της εντομοπανίδας της περιοχής. Στην πλούσια πανίδα του συγκαταλέγονται όλα τα μεγάλα θηλαστικά, όπως το ζαρκάδι, η αρκούδα και ο λύκος. Ξεχωριστή θέση στην πανίδα του βουνού έχει το αγριογούρουνο που συναντάται σε όλο το Πάικο. 
Φωτογραφία Thodoros 
Φωτογραφία john indian
Η χλωρίδα αποτελείται περίπου από 2500 δείγματα φυτών. Τα δέντρα που καλύπτουν το Πάικο είναι κυρίως καστανιές, οξιές, πεύκα, δρυς, κέδροι, ιτιές, λεύκες, σημύδες. Αραιότερα συναντώνται πλατάνια, μηλιές, καρυδιές και κισσοί. Είναι επίσης πλούσιο σε φτέρες και ποικιλία μανιταριών.
Φωτογραφία Maria Η-S
Φωτογραφία  dkilim
Άφθονα ποτάμια και ρέματα κυλούν όλο το χρόνο στο Πάικο με κυριότερα ποτάμια : της Γοργόπης, του Στραβοπόταμου, ο Μαυροπόταμος (Τσέρνα Ρέκα) ανάμεσα στη Γρίβα και την Κάρπη , το ποτάμι της Γρίβας, που πηγάζει στα 1307μ. και υδρεύει όλη την περιοχή, ο Ξεροπόταμος (Σούχα Ρέκα) με πόσιμο νερό, το Μεγάλο Ποτάμι, και τα ρέματα: της Πρωτομαγιάς ή Μέγα Ρέμα (Κοτζά Ντερέ), της Πεπονιάς και το Κρύο Ρέμα. Τόσο το ποτάμι της Γρίβας όσο και ο Μαυροπόταμος δίνει τη δυνατότητα στους κατοίκους για ερασιτεχνικό ψάρεμα.
Φωτογραφία dkilim
Τα χωριά του Πάικου έχουν πλούσια βλάστηση και κοινά χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας. 
Η Γρίβα, το "κουτσό χωριό", χτισμένο από το 817 μ.Χ., με ωραία θέα, καλό κλίμα και άφθονα νερά. Σε μια κατάφυτη πλαγιά με θέα την κοιλάδα του Αξιού, στην περιοχή της Γρίβας, βρίσκεται το μοναστήρι των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης με το εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Φωτογραφία Thodoros 
Ο Πεντάλοφος, το μικρό χωριό με το μεγαλόπρεπο μοναστήρι του Όσιου Νικόδημου.
Φωτογραφία petroskala1 
Το Σκρά, καταγεγραμμένο στην ιστορία από το 1452 και ονομαστό από τη Μάχη του Σκρα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Στο χωριό λειτουργεί από τον Μάιο του 2002, το Μουσείο Α' Παγκοσμίου Πολέμου - Μάχης Σκρά.
Φωτογραφία Zhdros 
Ο Ομαλός μικρό χωριό με πλούσια βλάστηση. 
Η Καστανερή, βυθισμένη σε ένα πυκνό δάσος από –τι άλλο;– καστανιές, με το παρεκκλήσι του προφήτη Ηλία.
Φωτογραφία Efimerida Xaos 
Η Κάρπη, ψηλά στο Πάικο. Στον δρόμο προς το χωριό Κάρπη βρίσκονται τα «Δυο Ποτάμια», μια φυσική τοποθεσία με τρεχούμενα νερά και πυκνό δάσος. 
Φωτογραφία petroskala1 
Τα Λιβάδια, σε υψόμετρο 1.200 μέτρων, τα οποία φημίζονται για τις νόστιμες πατάτες και για το αντάμωμα των βλάχων.
Φωτογραφία kostas_dinas
Η Κούπα, με την εκκλησία ως μνημείο πολιτιστικής αξίας, με τα πυκνά δρυοδάση και φυσικά σπήλαια, με το ξινό ιαματικό νερό και απομεινάρια της ιστορίας του ΕΛΑΣ.
Φωτογραφία yiannis panagopoulos 
Ο Φανός, με όνομα παρμένο από τη θέση του στη κορφή ενός βράχου, με ονομαστό ρακί του "Μαγιαντάρ" από τα χρόνια της τουρκοκρατίας. 
Φωτογραφία AFENTOULIDIS 
Το Χαμηλό, με το λόφο του Ραβινέ γνωστό από μάχη το 1917.
Φωτογραφία AFENTOULIDIS
Η Κρώμνη αποτελεί έναν από τους αναγνωρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς του νομού Πέλλας, στην ανατολική πλευρά μιας χαράδρας του Πάικου. Το χωριό αν και χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακός οικισμός είναι ακατοίκητο, χωρίς δρόμο και χωρίς ρεύμα. 
Φωτογραφία Apostolos Dimitriadis
Ο Αρχάγγελος, κεφαλοχώρι με καταπράσινα δάση από οξιές, δρυς και χιλιάδες κερασιές. Το χωριό συγκαταλέγεται στα πρώτα χωριά σε παραγωγή κερασιού στην Ελλάδα.
Φωτογραφία Φιλιώ Παπαβραμίδου
Η πιο μαγική γωνιά του Πάικου βρίσκεται καλά κρυμμένη σε ένα πολύ πυκνό δάσος, στον δρόμο που ενώνει τα χωριά Αρχάγγελος και Σκρα. Αλλεπάλληλοι καταρράκτες, άλλοι μικροί και άλλοι μεγαλύτεροι, ξεπροβάλλουν μέσα από τις βελανιδιές και τα πλατάνια με τους κισσούς και προσφέρουν ένα συναρπαστικό θέαμα. 
Φωτογραφία PhotoPhotis
Φωτογραφία intzidisdimitris 
Φωτογραφία PhotoPhotis
4-5 λεπτά πεζοπορίας σε ένα ανηφορικό μονοπάτι οδηγούν στην Σμαραγδένια λίμνη. Απολιθωμένοι μικροοργανισμοί που βρίσκονται στον πυθμένα της,  χαρίζουν στα νερά της ένα υπέροχο γαλαζοπράσινο χρώμα, στο οποίο οφείλεται το όνομά της. Τριγύρω της πανύψηλα δέντρα κρύβουν τον καταρράκτη που χύνεται στα κρυστάλλινα νερά της.
Φωτογραφία PhotoPhotis
Φωτογραφία PhotoPhotis
Φωτογραφία intzidisdimitris 
Το Πάικο, προσιτό, ειρηνικό και πανέμορφο προσφέρει θαυμάσιες ευκαιρίες για απόλαυση της φύσης και είναι ιδανικό για πεζοπορία και ορειβασία. Είναι το βουνό της χαλάρωσης. Υπάρχουν σημεία του, που νομίζεις ότι μέσα από τις φυλλωσιές θα ξεπηδήσουν ξωτικά και νεράιδες!!
Φωτογραφία  dkilim
Φωτογραφία J_K
Πηγές 1 2 3 4 

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012

Γκουιλίν-Το δάσος των γλυκών οσμανθών

Η Γκουιλίν (Guilin) είναι μια πόλη, η οποία βρίσκεται στην περιφέρεια Guangxi Zhuang, στην απομακρυσμένη νότια Κίνα.
Απλώνεται στη δυτική όχθη του ποταμού Λι και είναι ένας τόπος μοναδικής ομορφιάς.
Το όνομά της σημαίνει "Δάσος των γλυκών οσμανθών". Οφείλει το όνομά της αυτό στα  αρωματικά φυτά Osmanthus fragrans, που βρίσκονται σε αφθονία στην πόλη.
Φωτογραφία cwxyz75
Ένας μικρός οικισμός δημιουργήθηκε στις όχθες του ποταμού Λι το 314 π.Χ. Η αρχή της πόλης θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι έγινε το 111 π.Χ. κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του αυτοκράτορα Wu, της δυναστείας των Χαν.
  Φωτογραφία  Julyinireland
Η πόλη έχει ξεχωριστή ομορφιά. Το κέντρο της περιβάλλεται από δύο ποταμούς και τέσσερις λίμνες και είναι διάσπαρτη από απότομους, καταπράσινους βράχους.
Φωτογραφία Jakub Hałun
Στην ευρύτερη περιοχή της πόλης υπάρχουν πολλά αξιοθέατα, τα οποία αποτελούν πόλο έλξης τουριστών. 
Ο ποταμός Λι, που διασχίζει την πόλη, πηγάζει από τα όρη Mao'er και ρέει νότια για περίπου 437 χλμ. Στην πορεία του αυτή δημιουργεί ένα πανέμορφο φυσικό σκηνικό. Εντυπωσιακοί λόφοι, απόκρημνα βράχια, σπηλιές και γραφικά χωριά κοσμούν το τοπίο.
Ένα παλιό κινέζικο ποίημα λέει: "το ποτάμι είναι μια πράσινη μεταξωτή κορδέλα και οι λόφοι φουρκέτες από νεφρίτη".
  Φωτογραφία  Julyinireland
  Φωτογραφία  Julyinireland
  Φωτογραφία WabbitWanderer
"Η προβοσκίδα του ελέφαντα" είναι ένα διάσημο τουριστικό αξιοθέατο της Γκουιλίν και αποτελεί σύμβολο της πόλης. Πρόκειται για την κατάληξη ενός λόφου ακριβώς στη συμβολή των ποταμών Taohua και Lijiang. Ο λόφος στο σημείο αυτό μοιάζει με την προβοσκίδα ενός ελέφαντα που έχει σκύψει να πιει νερό.
Φωτογραφία mambo1935
Το άνοιγμα της φυσικής αψίδας ονομάζεται "Σπηλιά του υδάτινου φεγγαριού". Τη νύχτα μοιάζει με ένα ολόγιομο φεγγάρι που επιπλέει στα νερά του ποταμού, που αντανακλούν το φως του.
Περισσότερες από 70 επιγραφές των δυναστειών Tang και Song βρίσκονται στα τοιχώματα του σπηλαίου, που εγκωμιάζουν την ομορφιά των κοντινών λόφων και των νερών.
Φωτογραφία  ChinaTourAdvisors
Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται μια παγόδα που ονομάζεται Puxian. Χτίστηκε κατά την περίοδο της δυναστείας των Μινγκ (1368-1644) και μοιάζει με τη λαβή ενός σπαθιού.
Το σπήλαιο Reed Flute βρίσκεται 5 χλμ. βορειοδυτικά της Γκουιλίν. Πρόκειται για ένα φυσικό, ασβεστολιθικό σπήλαιο με πολύχρωμο φωτισμό και υπήρξε ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα της Γκουιλίν εδώ και 1.200 χρόνια. Η ηλικία του ξεπερνά τα 180 εκατομμύρια χρόνια.
 Φωτογραφία Thomas J Dawson
Οφείλει το όνομά του σε ένα είδος καλαμιών που φυτρώνουν έξω από το σπήλαιο και τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε μελωδικά φλάουτα (flute). Σταλακτίτες, σταλαγμίτες και άλλοι βραχώδεις σχηματισμοί στολίζουν το εσωτερικό του, καθώς και μια σειρά επιγραφών γραμμένων με μελάνι, οι οποίες χρονολογούνται από το 792 μ.Χ., την περίοδο της δυναστεία των Tang.
 Φωτογραφία AngelKwan32
"Ο λόφος του φεγγαριού" είναι ένας λόφος με μια φυσική αψίδα, λίγα χιλιόμετρα μακριά από την Γκουιλίν. Ο επισκέπτης πρέπει να ανέβει 800 σκαλοπάτια σε ένα μονοπάτι του βουνού για να φτάσει σε έναν τεράστιο βράχο με μια μεγάλη κυκλική τρύπα στη μέση του.
 Φωτογραφία  kudostephen
Η περιοχή γύρω από το λόφο είναι πανέμορφη, προσελκύει πολλούς επισκέπτες και αποτελεί πρόκληση για τους ορειβάτες-επαγγελματίες και ερασιτέχνες.
 Φωτογραφία  Kelisi
Οι ορυζώνες Longsheng ή Longji βρίσκονται 100 χλμ μακριά από την πόλη. Απλώνονται σε μια πλαγιά από τις όχθες του ποταμού έως την κορυφή του βουνού. Το όνομα Longji  σημαίνει "Η ραχοκοκαλιά του δράκου". Οι ορυζώνες πήραν αυτό το όνομα γιατί μοιάζουν με τις φολίδες ενός δράκου, ενώ η κορυφή του βουνού μοιάζει με τη ραχοκοκαλιά του δράκου.
Φωτογραφία  travelingmipo
 Το ψηλότερο τμήμα τους βρίσκεται στα 880 μέτρα, ενώ το χαμηλότερο στα 380 μέτρα. Δημιουργήθηκαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους στα χρόνια της δυναστείας των Μινγκ, δηλαδή πριν από 500 χρόνια περίπου. 
Φωτογραφία Vertical Adventure
Οι πιο γνωστοί είναι οι ορυζώνες  Ping An και Jinkeng. Οι επισκέπτες από την κορυφή του βουνού μπορούν να δουν την ραχοκοκαλιά του δράκου να συστρέφεται. Νωρίς το πρωί, όταν ο καιρός είναι καλός, η ανατολή του ήλιου στους ορυζώνες είναι μαγευτική!
Φωτογραφία Vertical Adventure
Η ελικοειδής γραμμή, που ξεκινά από τους πρόποδες του βουνού και καταλήγει στην κορυφή του, χωρίζει τους ορυζώνες σε στρώματα. Στρώματα νερού που λαμποκοπούν στον ανοιξιάτικο ήλιο, στρώματα από πράσινα βλαστάρια ρυζιού το καλοκαίρι, στρώματα χρυσού ρυζιού το φθινόπωρο και στρώματα ασημένιου πάγου τον χειμώνα!! 
Φωτογραφία wesleyrosenblum
  Φωτογραφία  Julyinireland
Η Γκουιλίν είναι ένας τόπος ονειρικός! Η αξεπέραστη ομορφιά του έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης εδώ και χιλιάδες χρόνια για ποιητές και ζωγράφους.
Πηγές 1 2

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...