Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΣΤΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΣΤΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2019

Ένα χειμωνιάτικο τοπίο

Στο διάστημα δεν υπάρχουν εποχές. όμως αυτή η εικόνα μιας περιοχής του διαστήματος μοιάζει με παγωμένο χειμωνιάτικο τοπίο. Είναι η περιοχή NGC 6357 και βρίσκεται στον γαλαξία μας, 5.500 έτη φωτός από τη Γη, στον αστερισμό του Σκορπιού.

Η ακτινοβολία από καυτά νεαρά αστέρια ενεργοποιεί το ψυχρότερο αέριο στο σύννεφο που τα περιβάλλει.Το NGC 6357 είναι ένα διάχυτο νεφέλωμα γνωστό και ως νεφέλωμα του Αστακού. Είναι γνωστό επίσης και ως νεφέλωμα της ειρήνης και του πολέμου, λόγω της εμφάνισής του. Με υπέρυθρες εικόνες, το φωτεινό δυτικό τμήμα μοιάζει με περιστέρι, ενώ το ανατολικό τμήμα μοιάζει με κρανίο.
Πηγές 1 2



Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2014

Τα σφαιρωτά αστρικά σμήνη

 Τα σφαιρωτά σμήνη είναι πυκνές συγκεντρώσεις αστεριών με σφαιρικό ή σχεδόν σφαιρικό σχήμα, που περιφέρονται γύρω από το κέντρο ενός γαλαξία, ως δορυφόροι. 
Οι αστέρες που αποτελούν τα σφαιρωτά σμήνη είναι ισχυρώς δεσμευμένοι από τη βαρύτητα του κάθε σμήνους, πράγμα που δίνει στα σμήνη αυτά το σφαιρικό τους σχήμα και σχετικώς υψηλές αριθμητικές πυκνότητες αστέρων στην κεντρική τους περιοχή. 
Στο Γαλαξία μας υπάρχουν περίπου 150-158 σφαιρωτά σμήνη, ενώ άλλα 10 ως 20 πιστεύεται ότι δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα.
Τα σφαιρωτά σμήνη συνήθως αποτελούνται από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ως 2 εκατομμύρια αστέρες μεγάλης ηλικίας και χαμηλής περιεκτικότητας σε μέταλλα. Όσον αφορά στην αριθμητική πυκνότητα των αστέρων, κατά μέσο όρο στην περιφέρεια είναι 14 αστέρες ανά κυβικό έτος φωτός, αλλά στην κεντρική περιοχή αυτή η πυκνότητα αυξάνεται σε 4.000 ως 35.000 αστέρες ανά κυβικό έτος φωτός.
Ένα από τα παλαιότερα γνωστά σφαιρωτά σμήνη με ηλικία περίπου 13,2 δισεκατομμύρια έτη φωτός είναι το Μεσιέ 15. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 33.600 ετών φωτός στον αστερισμό Πήγασος. Είναι ένα από τα λαμπρότερα του Γαλαξία, έχει διάμετρο 175 έτη φωτός, περιέχει περισσότερα από 100.000 αστέρια και με εξαιρετικές συνθήκες είναι ορατό με γυμνό μάτι. Έχει φωτεινότητα 360.000 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο.
Ένα από τα πυκνότερα σφαιρωτά σμήνη είναι το Μεσιέ 80, σε απόσταση περίπου 32.600 ετών φωτός στον αστερισμό Σκορπιός. Έχει διάμετρο περίπου 95 έτη φωτός και αποτελείται από περίπου 100.000 άστρα. Μπορεί να παρατηρηθεί με ερασιτεχνικά τηλεσκόπια μεσαίας ισχύος σαν μία μπάλα φωτός, η σαν κομήτης χωρίς ουρά.
Το Ωμέγα Κενταύρου είναι το μεγαλύτερο και το λαμπρότερο σφαιρωτό σμήνος του Γαλαξία μας. Περιέχει περισσότερους από 1 εκατομμύριο αστέρες και είναι ορατό με γυμνό μάτι. Η πραγματική του διάμετρος υπολογίζεται στα 140 έτη φωτός με την απόστασή του από τη Γη να εκτιμάται στις 15.800 έτη φωτός.
Το δεύτερο λαμπρότερο σφαιρωτό σμήνος του Γαλαξία μας είναι το 47 Tucanae. Βρίσκεται στο αστερισμό Tucana σε απόσταση περίπου 16.700 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Είναι γνωστό για το γεγονός ότι έχει πολύ φωτεινό και πυκνό πυρήνα. Περιέχει εκατομμύρια αστέρια και είναι ορατό με γυμνό μάτι.
Το Σφαιρωτό Σμήνος του Ηρακλή είναι ένα από τα πιο γνωστά και αξιοσημείωτα σφαιρωτά σμήνη στο βόρειο ουράνιο ημισφαίριο και βρίσκεται  σε απόσταση περίπου 25.000 ετών φωτός στον αστερισμό Ηρακλής. Το Μεσιέ 13, όπως είναι γνωστό, έχει διάμετρο περίπου 150 έτη φωτός και αποτελείται από 300.000 άστρα, περίπου. Έχει ηλικία περίπου 14 εκατομμύρια έτη.
Δείτε μερικές ακόμα εντυπωσιακές φωτογραφίες από διάφορα αστρικά σμήνη.









Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2013

Η Γαλακτώδης Οδός

Φωτογραφία Amazing Sky Photography
Γαλαξίας Κύκλος, Via Lactea, Milky Way: τρεις όροι που περιγράφουν το ίδιο πράγμα, τον γαλαξία στον οποίο ανήκει η Γη και το Ηλιακό μας Σύστημα. Το όνομά του "Γαλακτώδης Οδός" προέρχεται από την εμφάνισή του: μια αμυδρή λαμπερή ζώνη στον ουρανό, η γαλαξιακή ζώνη, που περιέχει άστρα και άλλα υλικά.
Ο Γαλαξίας μας, ραβδωτός και σπειροειδής έχει διάμετρο 100-120 χιλιάδες έτη φωτός, περίμετρο 250 ως 300 χιλιάδες έτη φωτός και πάχος γύρω στα 1.000 έτη φωτός. Αποτελείται από 200 μέχρι 400 δισεκατομμύρια άστρα.  Ο Ήλιος και η Γη βρίσκονται στις παρυφές του Γαλαξία, και έτσι αυτός, καθώς τον κοιτάμε κατά μήκος, φαίνεται να σχηματίζει μία γαλακτόχρωμη, φωτεινή λωρίδα από πάρα πολλά αστέρια, που διασχίζει τον ορατό από τη Γη ουρανό, από την μία πλευρά του ορίζοντα μέχρι την άλλη.
Το κέντρο του Γαλαξία βρίσκεται στον αστερισμό Τοξότη, όπου και ο γαλαξίας εμφανίζεται λαμπρότερος. Συνεχίζοντας προς τα δυτικά, ο Γαλαξίας διατρέχει τους αστερισμούς Σκορπιός, Βωμός, Γνώμων, Νότιον Τρίγωνον, Διαβήτης, Κένταυρος, Μυία, Νότιος Σταυρός, Τρόπις, Ιστία, Πρύμνα, Μέγας Κύων, Μονόκερως, Ωρίων, Δίδυμοι, Ταύρος, Ηνίοχος, Περσεύς, Ανδρομέδα, Κασσιόπη, Κηφεύς, Σαύρα, Κύκνος, Αλώπηξ, Βέλος, Αετός, Οφιούχος, Ασπίς και πάλι Τοξότης.
Υπάρχουν πολλοί μύθοι που εξηγούν την γένεση του Γαλαξία. Κάποιοι μύθοι τον συνδέουν με ένα κοπάδι από βόδια των οποίων το γάλα δίνει στον ουρανό τη μπλε απόχρωση. Στην Ανατολική Ασία, πίστευαν πως η θαμπή ζώνη αστεριών είναι το «Ασημένιο Ποτάμι» του Παραδείσου. Η «Ακασάγκανγκα» είναι το ινδικό όνομα για τον Γαλαξία μας, που σημαίνει ο Γάγγης του ουρανού. 
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Γαλαξίας σχηματίστηκε από την Ήρα, η οποία έχυσε γάλα στον ουρανό, όταν ανακάλυψε πως ο Δίας την ξεγέλασε και τάιζε τον νεαρό Ηρακλή. Σε κάποια άλλη εκδοχή, ο Ερμής έβαλε στα κρυφά τον Ηρακλή στον Όλυμπο για να τραφεί από τα στήθη της Ήρας που κοιμόταν. Ο Ηρακλής δάγκωσε τη θηλή της Ήρας και το γάλα της εκτινάχθηκε στους ουρανούς σχηματίζοντας τον Γαλαξία. 
Στη φινλανδική μυθολογία ο γαλαξίας μας ονομαζόταν Λινουνράτα-μονοπάτι των πουλιών. Οι Φινλανδοί παρατήρησαν ότι τα αποδημητικά πουλιά χρησιμοποιούσαν τον Γαλαξία ως οδηγό για να ταξιδέψουν νότια, όπου πίστευαν ότι βρίσκεται το Λιντουκότο-το σπίτι των πουλιών. Αρκετά αργότερα οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν την παρατήρηση των Φιλανδών. Τα αποδημητικά πουλιά έχουν τον Γαλαξία ως οδηγό για να ταξιδεύουν στα θερμότερα κλίματα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ακόμα και σήμερα ο Γαλαξίας λέγεται Λινουνράτα στη φινλανδική γλώσσα. 
Στα σουηδικά, ο Γαλαξίας είναι γνωστός ως Βιντεργκάταν-οδός του χειμώνα, για προφανείς λόγους: είναι περισσότερο ορατός τον χειμώνα στη Σκανδιναβία. Στην αρχαία αρμενική μυθολογία ο Γαλαξίας ονομαζόταν «Η Οδός του Κλέφτη Αχύρων», συνδέοντάς τον με έναν από τους θεούς, που έκλεψε άχυρο και κατά την προσπάθειά του να ξεφύγει από τους ουρανούς με ένα ξύλινο άρμα, έπεσε κάποιο από το άχυρο στο δρόμο. Αυτή η ονομασία διαδόθηκε από τους Άραβες.
Η ηλικία του Γαλαξία μας εκτιμάται στα 13,6 δις χρόνια, διάρκεια που είναι κοντά στην ηλικία του Σύμπαντος. Η εκτίμηση αυτή βασίζεται σε έρευνα που διεξάχθηκε το 2004 από μια ομάδα αστρονόμων. Το 2007, ένα αστέρι στο γαλαξιακό φωτοστέφανο, το HE 1523-0901, εκτιμάται ότι έχει ηλικία σε περίπου 13,2 δισεκατομμυρίων ετών, σχεδόν τόσο μεγάλη όσο και το Σύμπαν.
Μετρήσεις δείχνουν ότι ο γαλαξίας της Ανδρομέδας μας πλησιάζει με ταχύτητα 300 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και μπορεί να συγκρουστεί με τον Γαλαξία μας σε 3 ως 4 δις χρόνια. Αν συγκρουστούν, πιστεύεται ότι ο Ήλιος αλλά και άλλοι αστέρες μάλλον δεν θα συγκρουστούν με αστέρες της Ανδρομέδας, αλλά οι δύο γαλαξίες θα σχηματίσουν έναν ενιαίο ελλειπτικού σχήματος γαλαξία. Η διαδικασία της ένωσης αυτής εκτιμάται ότι θα διαρκέσει 1 δις χρόνια.
Φωτογραφία z0df

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

Τα εντυπωσιακά νεφελώματα

Άστρο του νεφελώματος της Παιωνίας
Φωτογραφία Smooth0707
Στην αστρονομία, νεφελώματα ονομάζονται  ένφωτες επιφάνειες στον ουρανό, οι οποίες με γυμνό μάτι φαίνονται σαν μια θολή κηλίδα, π.χ. η Ανδρομέδα. Επίσης τα νεφελώματα είναι χώρος γέννησης άστρων. Εντοπίζονται στον κενό χώρο που υπάρχει μεταξύ των αστεριών. Αποτελούνται από σκόνη και αέρια (κυρίως υδρογόνο).
Υπάρχουν τρία είδη νεφελωμάτων: 
τα σκοτεινά, δηλαδή εκείνα που δεν συνοδεύονται από αστέρια ή που απορροφούν το φως των αστεριών
τα φωτεινά, τα οποία ανακλούν ή και διαχέουν το φως των αστεριών 
τα πλανητικά, που σχηματίζονται από το θάνατο αστεριών.
Δείτε τις εντυπωσιακές φωτογραφίες!!
Το νεφέλωμα Ταραντούλα 
Φωτογραφία Davepape
Το νεφέλωμα Μάτι της γάτας
Φωτογραφία Shizhao
Το νεφέλωμα Μυρμήγκι
Φωτογραφία Papa November
Το Νεφέλωμα Carina
Φωτογραφία Janke
Το Νεφέλωμα Εσκιμώος
Φωτογραφία Startaq
Το Νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας
Φωτογραφία Rentier
Το νεφέλωμα Μπούμερανγκ
Φωτογραφία Pamputt
Το νεφέλωμα του Καρκίνου
Φωτογραφία Metrónomo
Το νεφέλωμα Πελεκάνος
Φωτογραφία Hewholooks
Το νεφέλωμα Έλικας
Φωτογραφία Reedy
Το νεφέλωμα Κόκκινη Πλατεία 
Φωτογραφία PlanetStar
Το Νεφέλωμα του Ωρίωνα
Φωτογραφία Jmencisom
Τα νεφελώματα Καρδιά και Ψυχή
Φωτογραφία Originalwana
Το νεφέλωμα του Αετού
Φωτογραφία Jmencisom
Πηγές 1 2  3

Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Τα θαύματα του ουρανού, όπως τα είδε η NASA

Πριν από 14 χρόνια, η NASA ξεκίνησε να εξερευνά τον ουρανό κατά έναν τρόπο που δεν είχε ξαναγίνει ποτέ. Μέχρι σήμερα, τα αποτελέσματα της αποστολής, που είχε ως στόχο να χρησιμοποιήσει υπέρυθρες εικόνες για να χαρτογραφήσει τι υπάρχει εκεί πάνω, είχαν παραμείνει κρυμμένα στον περισσότερο κόσμο.  
 Πλέον μπορούμε να τα δούμε. Η φημισμένη διαστημική υπηρεσία παρουσίασε τα αποτελέσματα από την αποστολή του υπέρυθρου διαστημικού τηλεσκόπιου (WISE), μία πρωτοβουλία που τράβηξε περίπου 2.7 εκατομμύρια εικόνες του ουρανού, καταγράφοντας τα πάντα, από κοντινούς αστεροειδείς μέχρι μακρινούς γαλαξίες. Μετά από κοντά μιάμιση δεκαετία αποστολής, ορίστε κάποιες από τις φωτογραφίες που τράβηξε το WISE από το «μεγάλο άγνωστο», που θα κάνουν το σαγόνι σας να πέσει κάτω...
Ένα τεράστιο κομμάτι του Γαλαξία μας είναι αποτυπωμένο σ' αυτό το μωσαϊκό, που περιλαμβάνει τους αστερισμούς της Κασσιόπης και του Κηφέα, που πήραν τα ονόματά τους από μία αρχαία Βασίλισσα και του Βασιλιά της Αιθιοπίας, όπως αναφέρονται στην Ελληνική μυθολογία.
Το WISE είχε την ικανότητα να εντοπίσει τα ξεχασμένα κατάλοιπα του Puppis A, του κόκκινου σύννεφου σκόνης, που είναι τα απομεινάρια μίας έκρηξης supernova που συνέβη πριν από 3.700 χρόνια.
Το υλικό από την αποστολή του WISE της NASA έδωσε την δυνατότητα σ' έναν καλλιτέχνη να απεικονίσει σ' αυτή την εικόνα έναν γιγαντιαίο αστεροειδή, που μπορεί να μοιάζει με εκείνον που κάποτε εξαφάνισε τους δεινόσαυρους από τη γη.
Με τον καλοκαιρινό βραδινό ουρανό της Νότιας Αμερικής να είναι το καλύτερο μέρος για να το παρατηρήσει κανείς, αυτός είναι ο γνωστός ως αστερισμός του Σκορπιού, που πήρε το όνομά του από τον τρομακτικό σκορπιό που φαντάζονταν οι αρχαίοι Έλληνες.
Όπως φάνηκε μέσα από το φακό του WISE, εδώ έχουμε για μία ακόμη φορά τον αστερισμό της Κασσιόπης, που έχει το παρατσούκλι 'Pacman', αφού σ' αυτή την εικόνα μοιάζει να προχωράει δαγκώνοντας το σύμπαν με κοφτερά σαν ξυράφι δόντια.
Υπέρυθρες εικόνες από το διαστημικό τηλεσκόπιο WISE δείχνουν τα όλο σκόνη απομεινάρια του RCW 86, το πιο παλιό παράδειγμα supernova, ή ενός αστεριού που εκρήγνυται.
Ακόμα μία εκπληκτική εικόνα του RCW 86, της πιο παλιάς καταγεγραμμένης έκρηξης αστεριού. 
Ο μύθος λέει πως οι Κινέζοι είδαν με τα μάτια τους την supernova το 185 π.Χ., παρατηρώντας την παρουσία ενός «ξένου» αστεριού, που παρέμεινε στον ουρανό επί οκτώ μήνες πριν γίνει η έκρηξή του.
Οι μαύρες περιοχές σ' αυτή την εικόνα, που λέγονται υπέρυθρα μαύρα σύννεφα, απεικονίζουν ιδιαίτερα πυκνά σύννεφα κόντρα στη λαμπερή λάμψη του Γαλαξία μας.
Η πράσινη τελεία στο κέντρο αυτής της εικόνας λέγεται WISE 1828+2650, το κωδικό όνομα για το πιο παγωμένο καφέ νάνο που είναι γνωστό, ένα ουράνιο σώμα που μοιάζει με αστέρι.
Η κυκλωμένη με πράσινο τελεία στην φωτογραφία είναι ένας αστεροειδής, ο πρώτος γνωστός Earth Trojan αστεροειδής, που στην πραγματικότητα  είναι είτε αστέρια είτε γαλαξίες πολύ μακριά από το ηλιακό μας σύστημα.
Στοιχεία από το WISE της NASA έδωσαν την δυνατότητα σ' έναν καλλιτέχνη να δημιουργήσει αυτή την εικόνα, που αναπαριστά πως μπορεί να μοιάζει μία λαμπερή μαύρη τρύπα.
Εδώ έχουμε το σύννεφο CG4 όπως φαίνεται απ' αυτή την εικόνα του τηλεσκόπιου WISE, που όπως πολλοί πιστεύουν, χάρη στο πράσινο σχήμα του στον ουρανό, μοιάζει με έναν κοσμικό αλιγάτορα που προχωράει στο διάστημα, «τρώγοντάς» το.
Αυτή εικόνα τονίζει όλες τις περιοχές σχηματισμών των αστεριών, σε μία. Σ' αυτή εικόνα μόνο, ξεχωρίζουν πέντε κέντρα της γέννησης αστεριών, όλα περιτριγυρισμένα από αέρια και σκόνη που η θερμοκρασία τους έχει αυξηθεί από τα παραπλήσια αστέρια.
Σύμφωνα με τη NASA, όπως φυσάει η σκόνη εδώ στη γη, έτσι και η διαστημική σκόνη -που την βλέπουμε εδώ στην εικόνα- μπορεί να απλωθεί παντού στο διάστημα από τον αέρα και την ακτινοβολία που εκπέμπουν τα αστέρια.
Εδώ βλέπουμε τον αστερισμό του Κύκνου, που είναι γνωστός επειδή μοιάζει με έναν κύκνο που φτερουγίζει μέσα στη νύχτα. Στην πραγματικότητα, ο αστερισμός είναι πιο κοινά γνωστός ως Βόρειος Σταυρός, που τον βλέπουμε στον ουρανό το καλοκαίρι, πάνω από το βόρειο ημισφαίριο.
Η εικόνα του νεφελώματος NGC 2174, που βρίσκεται στα σύνορα των αστερισμών των Διδύμων και του Ωρίωνα, και που διακρίνεται για την όμορφη απεικόνιση του χρώματος και του φωτός, είναι ο λόγος που η NASA το αποκαλεί ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ του ουρανού.
Στην Ελληνική μυθολογία, ο Ωρίωνας ήταν ο κυνηγός που ο εγωισμός του ήταν τόσο μεγάλος που εξόργισε τη θεά Άρτεμη, που τον εξόρισε στον ουρανό. Εδώ βλέπουμε το κεφάλι, τη θολή κόκκινη τελεία στο κέντρο του Ωρίωνα, έναν από τους πιο διάσημους αστερισμούς.
Λίγα πράγματα στον ουρανό είναι τόσο πολύχρωμα όσο το νεφέλωμα Ophiuchi, που βρέθηκε εδώ να υψώνεται πάνω από το Γαλαξία μας στον βραδινό ουρανό.
Η St. Patrick's Day έχει περάσει πλέον, ωστόσο το αστέρι Shamrock συνεχίζει να λάμπει ψηλά στον ουρανό. Το αστέρι Shamrock έχει πράσινο χρώμα σ' αυτή την υπέρυθρη άποψη από το φακό του WISE της NASA.
Αυτή η εικόνα δείχνει το αστέρι Alpha Camelopardalis να τρέχει κατά μήκος του ουρανού. Η μεγάλη κόκκινη καμπύλη είναι ένα Κύμα Κρούσης, που η NASA σημειώνει πως είναι παρόμοια με τα απόνερα που κάνει ένα πλοίο στο νερό στο μπροστινό του μέρος.
Πηγή  1

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...