Όμορφος κόσμος, μαγικός: ΠΟΥΛΙΑ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΥΛΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2017

Το περιστέρι Νικομπάρ

Το ντόντο (Raphus cucullatus) ήταν ενδημικό πουλί που ζούσε στον Ινδικό ωκεανό και ειδικότερα στο νησί του Μαυρίκιου. Ήταν συγγενικό είδος με τα περιστέρια. Το ύψος του ανερχόταν περίπου στο ένα μέτρο και το βάρος του περίπου στα 20 κιλά. Τρεφόταν κυρίως με φρούτα που φύτρωναν στο έδαφος. Εξαλείφθηκε εξαιτίας της παρουσίας ανθρώπων στον Μαυρίκιο μεταξύ 1660-1680.

Φωτογραφία Fabio Paoleri

Ο πιο κοντινός συγγενής του ντόντο είναι ένα είδος περιστεριού που βρέθηκε σε μικρά νησιά και παράκτιες περιοχές από τα νησιά Ανταμάν και Νικομπάρ , στην Ινδία στον κόλπο της Βεγγάλης, ανατολικά στο αρχιπέλαγος της Μαλαισίας έως τα νησιά του Σολομώντα και το Παλάου. Είναι το μόνο ζωντανό μέλος του γένους Caloenas, η επιστημονική του ονομασία είναι "Caloenas nicobarica" και η κοινή "Περιστέρι Νικομπάρ".

Φωτογραφία ucumari photography

Πρόκειται για ένα μεγάλο περιστέρι με μήκος 40 εκατοστών. Το φτέρωμά του πλούσιο σε ιριδίζοντα χρώματα-μπλε, πράσινο, χάλκινο- εντυπωσιάζει! Ξεχωριστή και η ουρά του, μικρή και λευκή. Το θηλυκό είναι ελαφρώς μικρότερο από το αρσενικό και λιγότερο πλουμιστό.

Φωτογραφία Tomfriedel

Φωτογραφία Dick Daniels
Τρέφεται με σπόρους, φρούτα, μπουμπούκια ενώ του αρέσουν ιδιαίτερα τα σιτηρά. Μια πέτρα στο στομάχι του (gastrolith ) βοηθά στο άλεσμα σκληρών τροφών. Η πτήση του είναι γρήγορη, ενώ σε αντίθεση με άλλα περιστέρια τα πουλιά αυτού του είδους πετούν σε στήλες και όχι ως κοπάδι. Η λευκή του ουρά είναι εμφανής κατά την πτήση και λειτουργεί ως "φανάρι" για να κρατάει ενωμένο το κοπάδι όταν διασχίζει τη θάλασσα την αυγή ή το σούρουπο.

Φωτογραφία ryaninc
Τα περιστέρια Νικομπάρ θηρεύονται για τροφή, για κατοικίδια, παρόλο που το εμπόριό τους είναι παράνομο, αλλά και για την πέτρα που έχουν στο στομάχι τους που χρησιμοποιείται στην κοσμηματοποιία. Το ασυνήθιστο πουλί αποτελεί συχνό θέαμα στους ζωολογικούς κήπους , όπου και αναπαράγονται παρέχοντας έτσι τα πουλιά που απαιτούνται. Ο πληθυσμός τους όμως στην άγρια φύση μειώνεται λόγω της απώλειας των οικοτόπων τους.

Φωτογραφία tsaiian

Φωτογραφία guppiecat

Πηγές 1 2

Κυριακή 26 Ιουνίου 2016

Η χορωδία της αυγής

Στο ξεκίνημα μιας νέας μέρας τα πουλιά τραγουδούν, καλωσορίζοντάς την. Πρώτα ξεκινούν τα κοτσίφια και ακολουθούν οι κοκκινολαίμηδες, οι τρυποφράκτες, οι τσίχλες, οι σπίνοι. Οι ειδικοί μιλάνε για τη χορωδία της αυγής και εξηγούν τους λόγους για τους οποίους τα πουλιά έχουν αυτή την συμπεριφορά.

Φωτογραφία Osgoldcross Photography

Σε χώρες με εύκρατο κλίμα και κυρίως την άνοιξη παρατηρείται πιο έντονα, όταν τα πτηνά υπερασπίζονται το έδαφος αναπαραγωγής τους, ή προσπαθούν να προσελκύσουν σύντροφο ή καλούν το σμήνος τους. Η χορωδία ξεκινά όταν ο ουρανός αρχίζει να φωτίζει και πριν κάνει την εμφάνισή του ο ήλιος. Διαρκεί για 2-3 ώρες και μετά παύει γιατί τα πουλιά αναζητούν την τροφή τους. Ακόμα και τότε όμως δεν σταματούν εντελώς να κελαηδούν. Απλώς το κελάηδισμά τους δεν είναι έντονο και ο σκοπός του είναι η ερωτοτροπία.

Οι πρώτες πρωινές ώρες είναι οι πιο αποτελεσματικές για το τραγούδισμα γιατί στον κρύο και υγρό αέρα ο ήχος γίνεται πιο οξύς και ταξιδεύει ίσως και 20 φορές περισσότερο απ' ότι στα μέσα της ημέρας.

Φωτογραφία Rich_Wren

Σε όλο τον κόσμο, υπάρχουν 4.000 είδη ωδικών πουλιών. Το φωνητικό τους όργανο αναπτύσσεται με τέτοιο τρόπο ώστε να παραχθούν διαφορετικά και περίτεχνα κελαηδίσματα. Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν σε συγκεκριμένο μέρος κελαηδούσαν όλα τα πουλιά ταυτόχρονα;; πραγματικό πανδαιμόνιο. Έχει παρατηρηθεί όμως, ότι σε συγκεκριμένο μέρος, είναι σύνηθες διαφορετικά είδη πουλιών να τραγουδούν σε διαφορετική χρονική στιγμή.

Φωτογραφία leetoop

Οι διατροφικές συνήθειες των πουλιών σχετίζονται και με τη σειρά της εμφάνισής τους στην χορωδία. Τα κοτσύφια, οι τσίχλες και οι κοκκινολαίμηδες ενεργοποιούνται νωρίς το πρωί γιατί τους αρέσουν πολύ τα σκουλήκια. Οι γαιοσκώληκες είναι ιδιαίτερα θρεπτικοί και νωρίς το πρωί βρίσκονται πάνω από το υγρό έδαφος και όχι κάτω από αυτό. Άλλωστε η παροιμία λέει: "το πρωινό πουλί πιάνει το σκουλήκι". Έτσι είναι τα πρώτα πουλιά που ξεκινούν την χορωδία. Αυτά που ακολουθούν τρέφονται με έντομα ή σπόρους που μπορούν να αναζητήσουν οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας.

Φωτογραφία Roger Bunting

Σε έρευνα που έγινε στα δάση του Ισημερινού, παρατηρήθηκε ότι τα πουλιά που φωλιάζουν ψηλότερα στα δέντρα κι εκείνα που έχουν μεγαλύτερα μάτια ξεκινούν πρώτα το κελάηδισμα. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι και οι δύο κατηγορίες πουλιών αντιλαμβάνονται περισσότερο φως.

Αν λοιπόν είστε από τους τυχερούς και βρίσκεστε στην εξοχή, μην διστάσετε, ξυπνήστε νωρίς το πρωί και απολαύστε μια από τις πιο ξεχωριστές στιγμές της φύσης.

Είναι ένας υπέροχος τρόπος για να ξεκινήσετε τη μέρα σας! Αν πάλι χάσετε την πρωινή χορωδία θα έχετε την ευκαιρία να την ακούσετε, ίσως με κάποιες παραλλαγές, το σούρουπο!

Φωτογραφία Prank F

Πηγές 1 2 3 4

Κυριακή 29 Μαΐου 2016

Τα πουλιά του ήλιου

Είναι μικρά, λεπτά στρουθιόμορφα πουλιά, έχουν μακριά, καμπυλωτά ράμφη, κάποια έχουν μακριά ουρά, τα περισσότερα έχουν έντονα χρώματα. Ζουν από την Αφρική έως την Αυστραλία, σε όλη τη Μαδαγασκάρη, την Αίγυπτο, το Ιράν, την Υεμένη, τη νότια Κίνα, τις Φιλιππίνες , τη Νοτιοανατολική Ασία και στα κοντινά νησιά του Ειρηνικού.
Ονομάζονται "πουλιά του ήλιου".

Φωτογραφία HowardB

Φωτογραφία Nigel Voaden
Υπάρχουν 132 είδη σε 15 γένη. Τρέφονται κυρίως με το νέκταρ των λουλουδιών, αλλά και με έντομα και αράχνες. Τα φρούτα αποτελούν επίσης μέρος της διατροφής τους. Μοιάζουν με τα κολιμπρί στον τρόπο που παίρνουν το νέκταρ-κάποια είδη αιωρούνται σαν το κολιμπρί-έχουν όμως πολύ μακρινή σχέση.

Φωτογραφία mjmyap

Φωτογραφία Muchaxo
Το μικρότερο μέλος της οικογένειας ζυγίζει μόλις 5 γραμμάρια, ενώ το μεγαλύτερο φτάνει τα 45 γραμμάρια. Τα πουλιά του ήλιου παρουσιάζουν φυλετικό διμορφισμό-τα αρσενικά έχουν έντονα, ιριδίζοντα χρώματα και τα θηλυκά έχουν πιο απλό χρωματισμό.

Φωτογραφία Doug Janson

Φωτογραφία DickDaniels
Μερικά είδη αναπαράγονται την χειμερινή περίοδο. Τα θηλυκά φτιάχνουν μόνα τους τη φωλιά τους και γεννούν τέσσερα αυγά. Επωάζουν μόνα τους τα αυγά, ενώ τα αρσενικά βοηθούν στην ανατροφή των νεοσσών. Από τα 132 είδη της οικογένειας μόνο τα επτά θεωρούνται απειλούμενα. Γενικά, είναι ανθεκτικά πουλιά και προσαρμόζονται στις αλλαγές των οικοτόπων τους.

Φωτογραφία J.M.Garg

Φωτογραφία CLpramod

Φωτογραφία Michael Hanselmann

Φωτογραφία Nigel Voaden

Φωτογραφία Derek Keats

Φωτογραφία Tom Tarrant

Φωτογραφία Steve Garvie

Φωτογραφία Aviceda

Φωτογραφία Lip Kee

Πηγή

Σάββατο 14 Μαΐου 2016

Cock of the rock

Με φωτεινό πορτοκαλί ή κόκκινο χρώμα και ένα εντυπωσιακό λοφίο, το Cock of the rock είναι ένα πουλί που σίγουρα ξεχωρίζει με την εμφάνισή του.

Φωτογραφία Mike LaB

Τα πουλιά αυτά ανήκουν στο γένος Rupicola που αποτελείται από μόνο δύο γνωστά σωζόμενα είδη: το cock of the rock της Γουϊάνας και το cock of the rock των Άνδεων. Βρίσκονται σε τροπικά και υποτροπικά δάση κοντά σε βραχώδεις περιοχές, όπου χτίζουν τις φωλιές τους.

Φωτογραφία Paul Cottis

Φωτογραφία mahi mahi 163

Και τα δύο γνωστά είδη παρουσιάζουν σεξουαλικό διμορφισμό. Τα θηλυκά δεν είναι τόσο εντυπωσιακά όσο τα αρσενικά. Έχουν ένα καφετί χρώμα με πινελιές από τα λαμπρά χρώματα των αρσενικών.

Το cock of the rock των Άνδεων είναι το εθνικό πουλί του Περού. Έχει μήκος 32 εκατοστών και βάρος 235 γραμμαρίων. Το λοφίο του έχει σχήμα βεντάλιας.

Φωτογραφία Jerry Thompson

Φωτογραφία chdwckvnstrsslhm

Το cock of the rock της Γουϊάνας σε όλες τις δασώδεις περιοχές της βορειοανατολικής Νότιας Αμερικής. Είναι περίπου 30 εκατοστά σε μήκος και ζυγίζει 200 έως 220 γραμμάρια. Έχει κι αυτό έντονο πορτοκαλί χρώμα και το λοφίο του έχει σχήμα μισοφέγγαρου. Το θηλυκό έχει περισσότερο καφετί-γκρι χρώμα και όχι καφετί-κόκκινο όπως αυτό των Άνδεων.

Φωτογραφία Almir Cândido de Almeida

Φωτογραφία Allan Drewitt

Με εξαίρεση την περίοδο του ζευγαρώματος, κατά την οποία προσπαθούν να εντυπωσιάσουν το θηλυκό, τα πουλιά αυτά είναι ντροπαλά και δυσδιάκριτα μέσα στα τροπικά δάση. Τρέφονται κυρίως με φρούτα και συμβάλλουν στη διασπορά των σπόρων του δάσους. Τα θηλυκά φτιάχνουν τις φωλιές τους σε βράχους ή μεγάλες πέτρες, όπου γεννούν συνήθως δύο αυγά. Το μεγάλωμα των νεοσσών είναι αποκλειστικά δική τους δουλειά.

Φωτογραφία orientalizing

Πηγή

Δευτέρα 4 Απριλίου 2016

Χρωματιστά αυγά

Τα αυγά των πτηνών συνήθως έχουν λευκό χρώμα, το λευκό του ανθρακικού ασβεστίου. Υπάρχουν ωστόσο πτηνά που τα αυγά τους είναι χρωματισμένα. Χρωστικές, όπως η μπιλιβερδίνη π.χ., είναι υπεύθυνες για το έντονο μπλε ή πράσινο χρώμα των αυγών, κυρίως των στρουθιόμορφων. Στην πρωτοπορφυρίνη οφείλεται το κόκκινο και το καφέ χρώμα, καθώς και τα στίγματα που έχουν τα αυγά σε κάποια είδη.

Τα διαφορετικά χρώματα, τα στίγματα και οι κηλίδες βοηθούν τα πτηνά να κρύψουν τα αυγά τους και να τα προστατέψουν από τους επίδοξους θηρευτές τους. Σημειώνω εδώ, ότι τα περισσότερα αρπακτικά θηλαστικά έχουν διχρωματική όραση κι επομένως περιορισμένη αντίληψη των χρωμάτων.

Δείτε μερικά ενδιαφέροντα παραδείγματα.

Βουνοτσίχλονο ( Emberiza cia )