Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2016

Panna Meena Ka Kund, ένα εκπληκτικό πηγάδι

Ξεχωριστή αρχιτεκτονική σε ένα ξεχωριστό αξιοθέατο στην Τζαϊπούρ, την ροζ πόλη της Ινδίας. Πρόκειται για το Panna Meena Ka Kund, ένα πηγάδι που οι σκαλωσιές του δίνουν την ιδιαίτερη ομορφιά και γοητεία. 
Κατασκευάστηκε  κατά τη διάρκεια του δέκατου έκτου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως τόπος κοινωνικών συναντήσεων. Άνθρωποι από κοντινά μέρη έρχονται εδώ για να πάρουν νερό, να κολυμπήσουν ή απλώς για μια επίσκεψη.
Ένα αξιοπερίεργο στοιχείο για το Panna Meena Ka Kund, που πιστεύεται από τους ντόπιους, είναι ότι κανείς από τους επισκέπτες δεν μπορεί χρησιμοποιήσει την ίδια σκάλα για να κατέβει στο πηγάδι και να ανέβει πάλι. Αυτό είναι κάτι που μόνο οι εξοικειωμένοι ντόπιοι μπορούν να πετύχουν, ενώ οι τουρίστες προσπαθούν να λύσουν αυτό το εκπληκτικό μυστήριο.
Το οκταόροφο πηγάδι δέχεται πολλές επισκέψεις τουριστών που γοητεύονται από τη συμμετρία των γεωμετρικών σχημάτων σε αυτό τον υπέροχο συνδυασμό φύσης και θρησκείας. Έχουν επίσης την ευκαιρία να θαυμάσουν την υπέροχη θέα προς το φρούριο Amber και τα τριγύρω βουνά.  


Σάββατο 20 Αυγούστου 2016

Η γέφυρα Carrick-a-Rede

Στην Βόρεια Ιρλανδία, σε μια περιοχή εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς με θέα τη Σκωτία, βρίσκεται το τοπίο που βλέπετε στη φωτογραφία. Ονομάζεται Carrick-a-Rede Rope Bridge και αποτελεί δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο της χώρας.
Μια γέφυρα συνδέει την ηπειρωτική χώρα με το μικροσκοπικό ηφαιστειακό νησί Carrickarede. Εκτείνεται σε μήκος 20 μέτρων και υψώνεται 30 μέτρα από τη θάλασσα. Οι ψαράδες σολομών έφτιαχναν γέφυρες προς το νησί για περισσότερα από 350 χρόνια. Η τωρινή γέφυρα, κατασκευασμένη από συρματόσχοινο και ξύλο ελάτου, παρέχει ασφαλή πρόσβαση στο νησί, δεν χρησιμοποιείται όμως από τους ψαράδες λόγω της μείωσης του πληθυσμού των σολομών.
Το σημείο που βρίσκεται η γέφυρα και η γύρω περιοχή έχει χαρακτηριστεί Ζώνη Ειδικού επιστημονικού ενδιαφέροντος για την μοναδική γεωλογία, την χλωρίδα και την πανίδα της. Η γέφυρα, που είναι ανοιχτή όλο το έτος, δέχεται χιλιάδες επισκέπτες που την διασχίζουν έναντι αντιτίμου.


Σάββατο 16 Ιουλίου 2016

Santa María de Huerta

Τα σκαλοπάτια και ο άμβωνας στην τράπεζα της μονής Santa María de Huerta.

Η τράπεζα που κατασκευάστηκε το 1215 είναι το κόσμημα της μονής και ένα από τα καλύτερα παραδείγματα στην Ευρώπη.
Το μοναστήρι βρίσκεται στην επαρχία Soria στην Ισπανία και από το 1882 έχει ανακηρυχθεί μνημείο πολιτισμού (Bien de Interés Cultural). Την πρώτη πέτρα του κτιρίου έβαλε ο βασιλιάς  Αλφόνσος VII της Καστίλης το 1179.


Παρασκευή 1 Ιουλίου 2016

Ο Θαυμάσιος Αχυρώνας

Οι αχυρώνες είναι ξύλινα κτίρια, συνήθως από σανίδες, γεμάτα με σανό, γεωργικά εργαλεία, διάφορα εφόδια και χωρίς ενδιαφέρον. Ένας αχυρώνας όμως ξεχωρίζει και κεντρίζει το ενδιαφέρον με το σχήμα του και το σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκε. Είναι ο Θαυμάσιος Αχυρώνας - Wonderful Barn και βρίσκεται στην Ιρλανδία.
Ο παράξενος αχυρώνας βρίσκεται στην ιδιοκτησία Castletown House της οικογένειας Conolly στην κομητεία Kildare και χτίστηκε το 1743.  Έχει ελικοειδές σχήμα, σαν τιρμπουσόν, έχει εξωτερική σκαλωσιά και πλαισιώνεται από δύο μικρότερα κτίσματα.
Ο σκοπός της μοναδικής δομής δεν είναι ακριβώς γνωστός. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές-περιστερώνας, αθλητική σκοποβολή, σιταποθήκη. Η εκδοχή της σιταποθήκης είναι η πιθανότερη γιατί κατασκευάστηκε αμέσως μετά τον λιμό του 1740-1741, κατά τη διάρκεια του οποίου πέθανε τουλάχιστον το 38% του πληθυσμού, που τότε ήταν 2,4 εκατομμύρια άνθρωποι.
Φωτογραφία  shakeyhands2212
Το κρύο και οι βροχές επί σειρά ετών οδήγησαν σε έλλειψη σιτηρών και γάλακτος και σε μεγάλες ζημιές στην παραγωγή πατάτας. Εκείνη την εποχή, τα δημητριακά και ιδιαίτερα η βρώμη ήταν ιδιαίτερα σημαντικά και βασική διατροφή για τους εργαζόμενους.
Φωτογραφία bbusschots
Ο αχυρώνας έχει μια κεντρική οπή στο εσωτερικό του σε κάθε όροφο. Αυτό το χαρακτηριστικό οδήγησε στο συμπέρασμα ότι φτιάχτηκε για την αποθήκευση δημητριακών σε περίπτωση ενός νέου λιμού. Ένας ακόμα λόγος εικάζεται ότι ήταν η απασχόληση των φτωχών και εξαθλιωμένων ανθρώπων.

Ο Θαυμάσιος Αχυρώνας περιγράφεται ως "η ωραιότερη τρέλα της Ιρλανδίας".
Φωτογραφία  bbusschots
Πηγές 1 2



Σάββατο 25 Ιουνίου 2016

Οι αμυντικοί πύργοι της Γεωργίας

Η Γεωργία είναι μια πολύ ορεινή χώρα που βρίσκεται στην οροσειρά του Καυκάσου, ανάμεσα στον Μεγάλο και τον Μικρό Καύκασο. Πανύψηλα βουνά, βαθιά φαράγγια, παγετώνες, ποτάμια, οροπέδια και δάση που καλύπτουν περίπου το 40% του εδάφους της σχηματίζουν την ποικίλη τοπογραφία της χώρας. 
Φωτογραφία Eugene Gavrilov 
Λόγω του μεγάλου υψομέτρου πολλά ορεινά χωριά είναι απομονωμένα από την υπόλοιπη χώρα, κυρίως στη διάρκεια του χειμώνα. Αυτή η απομόνωσή τους ωστόσο βοήθησε να διατηρήσουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους και κυρίως την αρχιτεκτονική τους. Χωριά σκαρφαλωμένα στις πλαγιές του Καυκάσου που διαθέτουν πληθώρα αμυντικών έργων, κάστρα, πύργους, οχυρώσεις, που καταδεικνύουν μια συνεχή επαγρύπνηση των κατοίκων τους για την αντιμετώπιση εχθρικών επιθέσεων. 

Οι οχυρώσεις στην Άνω Svanetia και η καστροπολιτεία του Shatili στην Khevsureti, είναι μερικά από τα καλύτερα παραδείγματα της μεσαιωνικής γεωργιανής αρχιτεκτονικής, ενώ χωριά της Svanetia έχουν συμπεριληφθεί στην λίστα της Ουνέσκο με τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς. 
Ας περιηγηθούμε λίγο, με τη βοήθεια των φωτογραφιών κυρίως, στα όμορφα ορεινά τοπία του Καυκάσου και στους πύργους της Γεωργίας που γυρίζουν το χρόνο πίσω.

Το Tusheti είναι μια ιστορική περιοχή στη βορειοανατολική Γεωργία. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Μεγάλου Καυκάσου στα σύνορα με την Τσετσενία. Το Omalo είναι το κύριο χωριό, όμορφο, ορεινό και απομονωμένο κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους από την υπόλοιπη Γεωργία. Το Keselo είναι ένα μικρό μεσαιωνικό φρούριο ακριβώς πάνω από το χωριό.
Φωτογραφία  dayfiel
Φωτογραφία Rusudan Beridze 
Στην ίδια περιοχή συναντάμε το Dartlo, ένα χωριό που διακρίνεται για τη λαϊκή αρχιτεκτονική του, για τα σπίτια του με τις στέγες του από πλάκες και τους κατοίκους του που συνεχίζουν τις παραδόσεις και τον πολιτισμό των προγόνων τους.
Φωτογραφία  Anahita G. 
Φωτογραφία Lidia Ilona  
Άλλη μια ιστορική περιοχή στην ανατολική Γεωργία είναι η Khevsureti, την οποία διασχίζει ο Καύκασος και τη διαιρεί σε δύο άνισα τμήματα. Δεκάδες οχυρώσεις βρίσκονται διάσπαρτες την περιοχή. Ξεχωρίζει το Mutso, ένα σχεδόν εγκαταλειμμένο χωριό που βρίσκεται σε ένα βραχώδες βουνό.
Το Shatili είναι ένα ακόμα χωριό στα σύνορα με την Τσετσενία. Βρίσκεται σε ένα φαράγγι σε υψόμετρο 1.440 μέτρων. Κατοικείται από δώδεκα περίπου οικογένειες και είναι δημοφιλής προορισμός για πεζοπόρους και όσους αγαπούν τα ορεινά τοπία.
 Φωτογραφία   vampa
Φωτογραφία Vladimer Shioshvili 
Στο βορειοδυτικό τμήμα της Γεωργίας, στις νότιας πλαγιές του κεντρικού Καυκάσου, η περιοχή Svaneti περιβάλλεται από βουνοκορφές με υψόμετρο 3-5 χιλιάδων μέτρων. Τα ψηλά βουνά χωρίζονται από βαθιά φαράγγια. Τα κωνοφόρα δάση αποτελούνται από έλατα, οξιές, βελανιδιές, σημύδες, πεύκα. 
Φωτογραφία Polscience 
Η περιοχή είναι γνωστή για την αρχιτεκτονική της και τα γραφικά τοπία. Οι διάσημοι πύργοι της ανεγέρθηκαν κυρίως τον 9ο - 12ο αιώνα και κάνουν τα χωριά της ελκυστικά. Δεκάδες είναι οι ορθόδοξες εκκλησίες και τα οχυρωμένα κτίρια, για τα οποία η Άνω Svanetia έχει συμπεριληφθεί στη λίστα της Ουνέσκο. 
Φωτογραφία  etnobofin 
Το Ushguli είναι ένα από τους υψηλότερους κατοικημένους οικισμούς στην Ευρώπη. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2.410 μέτρα, κατοικείται από 70 οικογένειες και αμυντικοί πύργοι βρίσκονται σε όλο το χωριό.
Φωτογραφία Florian Pinel
Φωτογραφία ilan molcho 
H Mestia είναι μια μικρή πόλη στην περιοχή της Svanetia, ήταν όμως ένα σημαντικό κέντρο του γεωργιανού πολιτισμού για αιώνες. Εδώ βρίσκονται μια σειρά από μεσαιωνικά μνημεία, όπως οι εκκλησίες και φρούρια, που περιλαμβάνονται στον κατάλογο της Ουνέσκο, ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.



Κυριακή 19 Ιουνίου 2016

Στάρι Μοστ-ένα σύμβολο συμφιλίωσης και συνύπαρξης

Στο κέντρο της Ερζεγοβίνης, το Μόσταρ είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη, οικονομικό, πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο. Χτισμένη στην κοιλάδα του ποταμού Νερέτβα, η πόλη έχει κατοικηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους, όπως μαρτυρούν αρχαιολογικά ευρήματα. Το όνομά της σημαίνει "αυτός που φυλάει τη γέφυρα" και είναι η Παλαιά Γέφυρα-Στάρι Μοστ που άξιζε την φύλαξη.
Φωτογραφία Mark Ahsmann
Η γέφυρα εδώ και αιώνες θεωρείται ένα σύμβολο γεφύρωσης της Ανατολής με τη Δύση, όχι μόνο του Χριστιανικού με τον Ισλαμικό κόσμο αλλά και των καθολικών Κροατών με τους ορθόδοξους Σέρβους. Εκτείνεται πάνω από τον ποταμό Νερέτβα και ενώνει το κυριαρχούμενο από Βόσνιους ανατολικό τμήμα της πόλης με το κυριαρχούμενο από Κροάτες δυτικό τμήμα της.
Φωτογραφία Dennis Jarvis
Με μήκος 28,7 μέτρα, πλάτος 4 και 19 μέτρα ύψος η γέφυρα ήταν ένα αριστούργημα της μηχανικής του 16ου αιώνα, οπότε και κατασκευάστηκε, από τον Οθωμανό αρχιτέκτονα Μιμάρ Χαϊρουντίν ή και Χαϊρεντίν ύστερα από παραγγελία του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή. Στα άκρα της υπάρχουν 2 οχυρωματικοί πύργοι, ο Χελέμπιγια στο βόρειο ανατολικό και ο Τάρα στο νοτιοδυτικό, οι οποίοι αποκαλούνται μοστάρι, δηλαδή φύλακες της γέφυρας.
Φωτογραφία Mark Ahsmann
Φωτογραφία  brian395
Η γέφυρα καταστράφηκε στις 9 Νοεμβρίου του 1993 κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας ύστερα από 427 χρόνια ύπαρξης. Η καταστροφή, ύστερα από πολύωρο βομβαρδισμό, καταγράφηκε από ερασιτεχνικές κάμερες. Σύμφωνα με το πόρισμα του διεθνούς δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία η γέφυρα καταστράφηκε εκ προθέσεως από το Κροατικό Συμβούλιο Άμυνας. Ύστερα από το τέλος του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου ανακατασκευάστηκε, υπό την επίβλεψη της Παγκόσμιας Τράπεζας, της Ουνέσκο, του Ιδρύματος Αγά Χαν και του Παγκόσμιου Ταμείου Μνημείων. Στο μέτρο του δυνατού χρησιμοποιήθηκαν οι αυθεντικοί ογκόλιθοι της γέφυρας του 1566 όπου υπήρχαν ακόμα και ήταν αξιοποιήσιμοι, οι οποίοι ανασύρθηκαν από το ποτάμι από Ούγγρους δύτες. Συνολικά τοποθετήθηκαν 1088 ογκόλιθοι. 
Φωτογραφία Mark Ahsmann
Φωτογραφία Pricey
Στις 15 Ιουλίου 2005 η γέφυρα και τα περίχωρα της χαρακτηρίστηκαν από την Ουνέσκο ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς όχι μόνο λόγω της αρχιτεκτονικής της αξίας αλλά και της μεγάλης συμβολικής της σημασίας. Είναι το πρώτο μνημείο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στον κατάλογο της Ουνέσκο . H Ουνέσκο χαρακτήρισε τη γέφυρα ως «Σύμβολο συμφιλίωσης, διεθνούς συνεργασίας και σύμβολο της συνύπαρξης διαφορετικών θρησκειών, πολιτισμών και εθνοτήτων». Επιπλέον η γέφυρα προστατεύεται ως πολιτιστικό δημιούργημα από τη συνθήκη της Χάγης.
Φωτογραφία  archer10 (Dennis) (75M Views)
Ανάμεσα στους νέους του Μόσταρ υπάρχει η παράδοση να πηδούν από τη γέφυρα στον Νερέτβα, η οποία πλέον αποτελεί τουριστική ατραξιόν. Επειδή τα νερά είναι πολύ κρύα και η γέφυρα βρίσκεται πολύ ψηλά πάνω από το ποτάμι, η κατάδυση απαιτεί θάρρος και πολύ καλή φυσική κατάσταση. Το έθιμο λέγεται πως ξεκίνησε από την περίοδο της κατασκευής της γέφυρας και η πρώτη αναφορά κατάδυσης χρονολογείται το 1665. Από το 1986 διεξάγεται κάθε καλοκαίρι και ένας σχετικός διαγωνισμός.
Φωτογραφία CJ
Πηγές 1 2 




Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016

Ο Ιππέας της Μάνταρα

Η Μάνταρα είναι ένα μικρό χωριό στη βορειοανατολική Βουλγαρία. Είναι όμως ένα σημαντικό χωριό με αρχαιολογικά μνημεία που δίνουν στους ερευνητές αρκετούς λόγους να το αποκαλούν "Βουλγαρική Τροία".

Το σημαντικότερο μνημείο της, ενταγμένο από το 1979 στον κατάλογο της Ουνέσκο, είναι Ο Ιππέας της Μάνταρα. Πρόκειται για ένα πρώιμο μεσαιωνικό ανάγλυφο, που βρίσκεται επάνω σε μια κάθετη πλαγιά ύψους περίπου 100 μέτρων. Αναπαριστά έναν ιππέα σε ύψος 23 μέτρα πάνω από το έδαφος. Φαίνεται να μάχεται με ένα λιοντάρι που βρίσκεται στα πόδια του, ενώ συνοδεύεται από έναν σκύλο. Ο ιππέας, σε φυσικό μέγεθος, έχει στραφεί προς τα δεξιά, η στάση του είναι θριαμβευτική. Σκοτώνει με το δόρυ του το λιοντάρι, το οποίο κείτεται κάτω από τα μπροστινά πόδια του αλόγου. Γύρω από την εικόνα υπάρχουν τρεις ομάδες επιγραφών λαξευμένων στο βράχο, που δίνουν πληροφορίες για τους ηγεμόνες μετά τον αυτοξράτορα Τέρβελ.
Το έργο αποδίδεται στους Πρωτοβουλγάρους που μετοίκησαν στην περιοχή τον 7ο αιώνα και κάποιοι ερευνητές θεωρούν πως απεικονίζει τον αυτοκράτορα Τέρβελ, στον οποίο αποδίδεται η αρχαιότερη των επιγραφών. Υπάρχουν και αρχαιολόγοι που εικάζουν πως πρόκειται για θρακικό δημιούργημα που απεικονίζει μια θρακική θεότητα, χωρίς όμως να υπάρχουν αποδείξεις.
Σύμφωνα με την Ουνέσκο, πρόκειται για ένα μοναδικό ανάγλυφο, ένα εξαιρετικό έργο τέχνης και δεν υπάρχει όμοιό του στην Ευρώπη. Διασώζεται μέχρι σήμερα στην αρχική του μορφή, χωρίς ανθρώπινες παρεμβάσεις και διορθώσεις. Ο ιππέας έχει γίνει εθνικό σύμβολο της Βουλγαρίας και απεικονίζεται στο πίσω μέρος των στοτίνκι, των μικρών νομισμάτων.
Η Μάνταρα είναι ένας τόπος γεμάτος μυστικισμό και μυστικά. Εδώ ήταν το κύριο ιερό των Βουλγάρων από τη στιγμή του πρώτου βουλγαρικού Βασιλείου. Με τον ιππέα της Μάνταρα και τα ιερά στην περιοχή συνδέονται διάφοροι μύθοι και θρύλοι. Σύμφωνα με τις παραδόσεις εδώ ζούσε προφήτισσα, το όνομα της οποίας ξεχάστηκε, ενώ νωρίτερα οι Θράκες έκαναν εδώ τις μυστηριώδεις τελετές τους. Την εποχή του Μεσαίωνα η Μάνταρα ήταν μεγάλο θρησκευτικό κέντρο.
Πέρα από το ανάγλυφο του ιππέα σ' αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία. Π.χ. η μεγάλη σπηλιά ήταν θρακικό ιερό, αφιερωμένο στις τρεις θεές της ευφορίας, των δασών και των υδάτων. Τα όσα βρέθηκαν στην μικρή σπηλιά συνδέονται με την ζωή του πρωτόγονου ανθρώπου. Σ' όλη αυτήν την περιοχή υπάρχει ζωή από την βαθιά αρχαιότητα - έξι, και μάλιστα επτά χιλιάδες χρόνια προ Χριστού. Το κάστρο, που βρίσκεται στο χώρο αυτό λειτουργούσε μέχρι τον 4o-5ο αιώνα. Εδώ βρέθηκαν πρωτοβουλγαρικός ειδωλολατρικός ναός και κατοικία των χάνων, όπου οι Βούλγαροι εξουσιαστές έρχονταν για ανάπαυση.


Πηγές 1 2 3 4


Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016

Το μονοπάτι με τις αετοφωλιές

"Szlak Orlich Gniazd" ονομάζεται στα Πολωνικά μια σημαντική διαδρομή στη νοτιοδυτική Πολωνία που αποτελεί προστατευόμενη περιοχή. "Το Μονοπάτι των Αετοφωλιών" - μια ονομασία που παραπέμπει στα εντυπωσιακά αρπακτικά πουλιά, αλλά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με αυτά. 

Το Μονοπάτι των Αετοφωλιών βρίσκεται μεταξύ των πόλεων Częstochowa και Κρακοβίας και πρόκειται για μια σειρά 25 μεσαιωνικών κάστρων, που χρονολογούνται από τον 14ο αιώνα. Τα κάστρα έχουν ονομαστεί "αετοφωλιές" γιατί τα περισσότερα είναι χτισμένα πάνω σε μεγάλους, ψηλούς βράχους στην περιοχή Jura Chain, μια ορεινή περιοχή με πολλά ασβεστολιθικά βράχια, βραχώδεις λόφους, φαράγγια και κοιλάδες.
Τα περισσότερα κάστρα χτίστηκαν όταν βασιλιάς της Πολωνίας ήταν ο Casimir ΙΙΙ ο Μέγας (1333-1370), προκειμένου να προστατευθούν τα δυτικά σύνορα της χώρας και η πόλη της Κρακοβίας. Αργότερα, τα κάστρα πέρασαν στα χέρια αριστοκρατικών οικογενειών, οι οποίοι προσπάθησαν να μετατρέψουν τα κάστρα-φρούρια σε εντυπωσιακά αρχοντικά. Τα περήφανα κάστρα με το πέρασμα των αιώνων μετατράπηκαν σε μεγάλο βαθμό σε γραφικά ερείπια.
Το ¨Μονοπάτι των Αετοφωλιών¨, με μήκος 163 χλμ., θεωρείται μία από τις καλύτερες τουριστικές διαδρομές στην Πολωνία. 
Πηγές 1 2


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...