Κυριακή 29 Μαΐου 2011
Το παραθαλάσσιο χωριό Βουρβουρού στη Χαλκιδική
Η Βουρβουρού είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό και παραθεριστικός οικισμός της επαρχίας Σιθωνίας, στη Χαλκιδική.
Οι παραλίες της (Βουρβουρού, Λιβάρι, Ξιφάρα, Καρύδι, Μπάρα, Φάβα) και οι φυσικές ομορφιές της προσελκύουν κάθε χρόνο πολλούς επισκέπτες.
Η παραλία Βουρβουρού
Φωτογραφία Edal
Απέναντι από τη Βουρβουρού και σε κοντινή απόσταση από την ακτή φαίνεται ένα σύμπλεγμα εννέα νησιών, (Αμπελίτσι, Καλόγρια, Περιστέρι, Άγιος Ισίδωρος, Πρασονήσι), που περιβάλλουν το σημαντικότερο και μεγαλύτερο, το Διάπορο.
Το Διάπορο είναι αρκετά μεγάλο νησί, με τεράστιο φυσικό κόλπο, μήκους 700 μέτρων, τον Κρυφτό, ο οποίος χρησιμεύει ως τόπος ελλιμενισμού για τα καράβια, όταν η θάλασσα γίνεται τρικυμιώδης. Ο κόλπος καταλήγει σε αβαθή νερά, που παραμένουν πάντα θερμά. Το μεγαλύτερο τμήμα του νησιού καλύπτεται από πευκοδάσος.
Η παραλία Καρύδι
Ο επισκέπτης μπορεί να δει τον οικισμό του διδακτικού προσωπικού του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, ο οποίος αποτελεί πρότυπο οικισμού σε πανελλήνια κλίμακα, καθώς επικρατεί απόλυτος σεβασμός προς το περιβάλλον.
Επίσης από την κορυφή του όρους Ίταμος μπορεί να δει ολόκληρη τη Χαλκιδική και το Αιγαίο. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Μνημείο των Αεροπόρων.
Το μνημείο των πεσόντων αεροπόρων
Η εκκλησία του Αγίου Θεωνά
Φωτογραφία Alex V.
Η παραλία Φάβα
Στον οικισμό βρίσκονται πολλά ξωκλήσια, όπως της Παναγίας της Βουρβουρούς, που γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, του Προφήτη Ηλία και του Θεωνά.
Η περιοχή κατοικούνταν από τα παλιά χρόνια, όπως μαρτυρούν τα ερείπια από τον προβυζαντινό ναό του Αγίου Ανδρέα, που βρέθηκαν στο νησί Διάπορος.
Είναι γνωστή από το 10ο αιώνα ως "Γη των Βουρβούριων".
Αξιόλογο επίσης είναι και το "μέγα τείχος", οχυρωματικό έργο άγνωστης εποχής, που έκοβε την επικοινωνία του κύριου κορμού της Σιθωνίας με την υπόλοιπη Χαλκιδική.
Το Λιβάρι
Φωτογραφία Hatzis House
Φωτογραφία fifilynx
Σάββατο 28 Μαΐου 2011
Πολική αρκούδα κολυμπούσε ασταμάτητα για 9 ημέρες
Απόσταση 687 χιλιομέτρων διένυσε μια πολική αρκούδα που κολυμπούσε εννιά ημέρες ασταμάτητα.
Οι επιστήμονες που διεξάγουν έρευνα για τις αρκούδες στη Θάλασσα Μποφόρ, βόρεια της Αλάσκα, εκτιμούν ότι αυτή η πρωτοφανής αντοχή ενδεχομένως οφείλεται στην κλιματική αλλαγή.
Όπως είναι γνωστό, οι πολικές αρκούδες κολυμπούν μεταξύ της ξηράς και των πάγων για να κυνηγήσουν φώκιες.
Οι επιστήμονες όμως τονίζουν ότι το λιώσιμο των πάγων, που συνεχίζεται με ταχύτατους ρυθμούς, αναγκάζει τις αρκούδες να κολυμπούν μεγαλύτερες αποστάσεις, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία τους και τις μελλοντικές γενιές.
Στην έκθεσή τους οι ερευνητές από το αμερικανικό Ινστιτούτο Γεωλογικών Ερευνών αποκαλύπτουν για πρώτη φορά στοιχεία για τις αρκούδες που κολυμπούν μακρινές αποστάσεις.
«Αυτή η αρκούδα κολυμπούσε ασταμάτητα για 232 ώρες και διένυσε 687 χιλιόμετρα σε νερά όπου η θερμοκρασία κυμαινόταν στους 2 με 6 βαθμούς Κελσίου», δήλωσε ο ερευνητής George M. Durner.
«Το γεγονός ότι ένα ζώο που περνά τον περισσότερο χρόνο του στους πάγους μπορεί να κολυμπήσει συνεχόμενα σε τόσο παγωμένα νερά είναι εκπληκτικό», προσέθεσε.
Αν και στο παρελθόν οι επιστήμονες είχαν μελετήσει τις αρκούδες στην ανοιχτή θάλασσα, είναι η πρώτη φορά που παρακολούθησαν ολόκληρη τη διαδρομή ενός ζώου.
Αυτό κατέστη δυνατό με μια συσκευή ανίχνευσης ενσωματωμένη στο κολάρο που φόρεσαν στη θηλυκή αρκούδα.
Όπως προέκυψε από την έρευνα, το επικό ταξίδι είχε μεγάλο κόστος. Η αρκούδα έχασε το 22% του λίπους της αλλά και το αρκουδάκι της που ήταν περίπου ενός έτους.
«Το μικρό χρειαζόταν να σπαταλήσει περισσότερη ενέργεια για να κάνει αυτό το ταξίδι» εξήγησε ο ερευνητής George M. Durner, προσθέτοντας ότι οι συνθήκες στη Θάλασσα Μποφόρ γίνονται όλο και πιο δύσκολες για τις πολικές αρκούδες.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
