Σάββατο 9 Ιουλίου 2011

Το χρώμα του νερού

Τι χρώμα έχει το νερό;;; Μια ερώτηση που κάνουν τα μικρά παιδιά, αλλά και ενήλικες. Η απάντηση πάντα είναι ότι το νερό δεν έχει χρώμα.  Είναι σωστή αυτή η απάντηση;;;
Ρίξτε μια ματιά σε αυτό το ποτήρι με το δροσερό νερό. Αν αγνοήσετε το χρυσόψαρο, το νερό είναι άχρωμο. Σωστά;;; Όχι!!! λάθος!!! Το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί να δει το χρώμα του νερού σε τόσο μικρές ποσότητες.
Για να δείτε το πραγματικό χρώμα του νερού θα πρέπει να ρίξετε μια ματιά σε μεγάλη ποσότητα. Μπορεί να έχετε μαντέψει ήδη τι χρώμα έχει.
Λοιπόν ναι, εντάξει. Είναι μπλε, γαλάζιο, ακόμα και τυρκουάζ. Για ποιο λόγο άραγε;;; Μήπως λόγω της αντανάκλασης του χρώματος του ουρανού σε μεγάλες επιφάνειες νερού, όπως η θάλασσα;;; Όταν η ημέρα είναι συννεφιασμένη και θολή η θάλασσα φαίνεται  να έχει το ίδιο χρώμα ή  σε φωτεινές, ηλιόλουστες μέρες χωρίς σύννεφα έχει ένα έντονο μπλε χρώμα.
 Είναι αλήθεια ότι η αντανάκλαση του φωτός επηρεάζει το χρώμα που παίρνει το νερό, αλλά μόνο όταν η επιφάνεια του νερού είναι μεγάλη. Η εικόνα που ακολουθεί, από το Los Cabos, στο Μεξικό δείχνει τη γαλήνια θάλασσα με το υπέροχο  μπλε χρώμα της. Το κόκκινο που μπορείτε να δείτε είναι καθαρή αντανάκλαση του φωτός και όχι το χρώμα του νερού.
Η απόχρωση εξαρτάται από τη γωνία πρόσπτωσης, όπως λέγεται επιστημονικά, δηλαδή από την γωνία που το βλέπεις. Όσο μεγαλύτερη είναι η γωνία, τόσο πιο μπλε θα φαίνεται το χρώμα του νερού, λόγω της αντανάκλασης.
Φυσικά, αυτό που είναι μέσα στο νερό παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο χρώμα που αντιλαμβανόμαστε. Αυτές οι λίμνες άλατος στις ΗΠΑ είναι γεμάτες από φύκη. Ροζ φύκια.  Πολύ μεγάλες ποσότητες  από το μικροφύκος Dunaliella salina . Τι μεγαλύτερη απόδειξη μπορεί να υπάρξει, για το ότι αυτό που είναι μέσα στο νερό καθορίζει συχνά το χρώμα που βλέπουμε;
Τα φύκια είναι συνήθως πράσινα  και  φυσικά αλλάζουν το χρώμα του νερού. Αυτό μπορεί επίσης να γίνει και από ανθρώπινο χέρι. Οι κάτοικοι του Σικάγου κάνουν το χρώμα του ποταμού τους πράσινο την ημέρα του Αγίου Πατρικίου. Καθένας μπορεί να υποθέσει τι παθαίνουν τα ψάρια του ποταμού, αν υπάρχουν βέβαια!!!
Το υπέροχο βαθύ γαλάζιο χρώμα της θάλασσας Montserrat ( φωτογραφία πάνω ). Το χρώμα που βλέπετε οφείλεται στο βάθος του νερού. 
Το λευκό φως του ήλιου περιέχει όλα τα χρώματα του φάσματος. Το νερό απορροφά όλα αυτά τα χρώματα, κάποια ίσως περισσότερο. 
Το νερό της θάλασσας μπορεί να απορροφήσει το κόκκινο φως πολύ καλά, και έτσι η θάλασσα δεν έχει κόκκινο χρώμα. Ακόμα, το νερό δεν απορροφά το μπλε φως πολύ καλά και έτσι αυτό το φως μεταδίδεται μέσω του νερού. Δεδομένου ότι δεν απορροφάται, αντιλαμβάνεστε γιατί το νερό είναι μπλε. Ναι, είναι απολύτως η ίδια αρχή ως προς το γιατί ο ουρανός είναι μπλε επίσης. 
Οι επισκέπτες που έρχονται στις Μαλδίβες ( πιο πάνω φωτογραφίες) εντυπωσιάζονται από τη θάλασσα και τους μαγευτικούς πολλαπλούς χρωματισμούς της. Το πραγματικό χρώμα του νερού  φαίνεται καλύτερα από ψηλά. Η όμορφη φωτογραφία από τη Μινόρκα, παρακάτω, δείχνει αυτό ακριβώς.
Από πλευράς του ορατού φάσματος, το κόκκινο και το μπλε είναι συμπληρωματικά χρώματα. Έτσι είναι το μπλε χρώμα που βλέπουμε, όταν το  φως διέρχεται από το νερό σε μεγαλύτερα βάθη. Όσο πιο κάτω πάμε, τόσο πιο μπλε φαίνεται το νερό. Όταν χρησιμοποιούνται φακοί από τους δύτες, εμφανίζονται τα «πραγματικά» χρώματα, αλλά  σε απόσταση μεγαλύτερη από λίγα μέτρα όλα φαίνονται μπλε - αν και δεν είναι πραγματικά. 
 Μπορεί επίσης να έχετε παρατηρήσει ότι διάφορα μέρη της θάλασσας έχουν- ή φαίνεται να έχουν- διαφορετικά χρώματα. Αυτή η υπέροχη φωτογραφία από τις Μαλδίβες δείχνει σαφώς τη θάλασσα, να έχει διαφορετικά χρώματα.  Η εικόνα της Λιγουρίας, στην Ιταλία, παρακάτω, δείχνει απόλυτα τις διαφορετικές αποχρώσεις της θάλασσας.
Οι ωκεανοί και οι λίμνες περιέχουν συνήθως πολλά σωματίδια που αιωρούνται στο νερό. Πρόκειται για ένα συνδυασμό ρύπων και νεκρών φυτών και ζώων. Τα ζώα της θάλασσας, λόγω του μεγέθους τους , μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το χρώμα  του νερού. Καθώς το νερό δεν απορροφά πολύ το μπλε φως, χτυπά αυτά τα στοιχεία στο νερό και το μπλε φως αντανακλάται πάλι προς τα πάνω. 
Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπετε το χρώμα  στα νερά της Guadalupe. Ο Ατλαντικός, από την άλλη, έχει ένα μπλε χρώμα που οφείλεται στα αμέτρητα σωματίδια που αιωρούνται μέσα στο νερό.
 Μια λίμνη γεμάτη από τύρφη θα έχει μαύρο χρώμα, καθώς η τύρφη απορροφά σχεδόν όλο το φωςΣε μια θυελλώδη ημέρα η θάλασσα θα εμφανιστεί με ένα γκρι χρώμα και, ναι, αυτό εν μέρει έχει να κάνει με το χρώμα του ουρανού. Οφείλεται, επίσης, και στο γεγονός ότι τα σύννεφα φιλτράρουν πολύ το κόκκινο φως από τον ήλιο πριν φτάσει στο νερό.
Βλέπουμε το νερό με διαφορετικά χρώματα. Μπορεί να χρωματιστεί από σωματίδια, από την παρουσία βακτηρίων, ή με την αντανάκλαση του κόσμου πάνω από την επιφάνειά του. Ο πάγος και το χιόνι μπορεί να αποκαλύψουν ένα ζωντανό  μπλε χρώμα, όπως συμβαίνει στους καταρράκτες Multnomah στο Φαράγγι Κολούμπια στο Όρεγκον, παραπάνω. Μπλε χρώμα μπορεί να δει κανείς επίσης, σε έναν καταρράκτη στο Εθνικό Δρυμό Banff  στον Καναδά.

Τα νερά γύρω από Banff National Park είναι γνωστά για το τυρκουάζ χρώμα τους. Αυτό οφείλεται στα πολλά σωματίδια από τους παγετώνες που λιώνουν. Η λίμνη Moraine, στη συνέχεια είναι γνωστή για αυτό το παγωμένο κυανό χρώμα,  που πονάει σχεδόν τα μάτια.
Αν θέλετε να δείτε το φυσικό χρώμα του νερού, μπορείτε να κάνετε το εξής: πάρτε έναν μακρύ σωλήνα γεμάτο με καθαρό νερό. Καλύψτε τς άκρες του σωλήνα με διάφανο γυαλί.  Αν κοιτάξετε μέσα από το γυαλί, πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί που φωτίζεται από το φυσικό φως του ήλιου θα δείτε το γαλάζιο χρώμα του νερού να αποκαλύπτεται.

Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011

Ακόμα και οι αράχνες χάνουν τα ταλέντα τους όταν γερνούν

Αριστερά, ο ιστός μιας αράχνης ηλικίας 17 ημερών. Δεξιά, το αδέξιο πόνημα μιας μεσόκοπης 188 ημερών.
(Πηγή: Mylene Anotaux)
Σαν τη γιαγιά που δεν βλέπει πια να πλέκει με το βελονάκι, οι αράχνες που γερνούν χάνουν το ταλέντο τους να υφαίνουν τέλειους, γεωμετρικούς ιστούς, διαπιστώνουν οι βιολόγοι. 
Η μελέτη των ηλικιωμένων αραχνίδων θα μπορούσε να αποκαλύψει στοιχεία και για τα ανθρώπινα γηρατειά, ανέφεραν Γάλλοι ερευνητές στο συνέδριο της Εταιρείας Πειραματικής Βιολογίας, που πραγματοποιείται φέτος στη Γλασκώβη. 
Η ομάδα της Μιλέν Ανοτό στο Πανεπιστήμιο της Νανσί μελέτησε την αράχνη Zygiella x-notata (ένθετη αριστερά), έναν συνήθη ένοικο των ευρωπαϊκών σπιτιών, με μέγιστη διάρκεια ζωής περίπου ένα χρόνο. 
Το είδος αυτό είναι γνωστό για τους περίπλοκους, συχνά τέλειους ιστούς τους, στους οποίους οι ίνες μεταξιού έχουν πάντα ίσες αποστάσεις και σταθερές γωνίες. Όταν όμως η αράχνη ξεπεράσει τη μέση ηλικία, τα υφαντά της αρχίζουν να παρουσιάζουν τρύπες και γεωμετρικές αποκλίσεις. 
Οι διαφορές γίνονται εμφανείς αν κανείς συγκρίνει τους ιστούς μιας αράχνης 17 ημερών και μιας μεσόκοπης του ίδιου είδους ηλικίας 188 ημερών. 
Οι ερευνητές υποψιάζονται ότι, όπως και στους ανθρώπους, το νευρικό σύστημα των αραχνών εκφυλίζεται με την πάροδο του χρόνου. 
Περαιτέρω μελέτες ίσως αποκαλύψουν τον ακριβή μηχανισμό του φαινομένου και θα μπορούσαν να δώσουν νέα στοιχεία για την επίδραση του γήρατος στην ανθρώπινη συμπεριφορά.
Πηγή

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

Τα "Πέντε χωριά" της Ιταλικής Ριβιέρας

Ένα ταξίδι στην Ιταλική Ριβιέρα.
  Οι  Cinque Terre-Πέντε χώρες βρίσκονται στη περιοχή της Λιγουρίας και αποτελούνται από πέντε χωριά: Monterosso al Mare , Vernazza , Corniglia , Manarola , και Riomaggiore. Οι ακτές, τα πέντε χωριά και οι γύρω λόφοι  είναι όλα μέρος του Εθνικού Δρυμού Cinque Terre και αποτελούν Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. 
Στο πέρασμα των αιώνων άνθρωποι έχτισαν τα χωριά τους πάνω στις τραχιές και απότομες πλαγιές των βουνών, ως την άκρη των γκρεμών με θέα τη θάλασσα. Η σύγχρονη ανάπτυξη απουσιάζει και μονοπάτια, τραίνα και πλοία συνδέουν τα χωριά, αφού τα αυτοκίνητα δεν επιτρέπονται.
Ας γνωρίσουμε λίγο τα χωριά αυτά, που αποτελούν ένα δημοφιλή τουριστικό προορισμό.
Monterosso al Mare 
Το χωριό αυτό χωρίζεται σε δύο μέρη: το παλιό και το νέο. Οι δύο περιοχές χωρίζονται από ένα τούνελ, το οποίο εξυπηρετεί τους πεζούς και τα πολύ λίγα αυτοκίνητα που υπάρχουν. Η αμμώδης παραλία του Monterosso είναι η μόνη εκτεταμένη παραλία στις Cinque Terre. Είναι γνωστό για τις λεμονιές του, το λευκό κρασί, τις ελιές και τα σταφύλια του. Η παραλία, το κάστρο (εν μέρει γκρεμισμένο) και ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου αποτελούν τα κυριότερα αξιοθέατά του.
Φωτογραφία  Brafo
Φωτογραφία  bpverdoorn
Vernazza 
Ένα από τα ψαροχώρια της Ιταλικής Ριβιέρας. Στο χωριό αυτό δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Η εκκλησία της Αγίας Μαργαρίτας της Αντιόχειας, το παρεκκλήσι Santuario di Nostra Signora di Reggio, το κάστρο και η παραλία του είναι τα κυριότερα αξιοθέατα του χωριού.
Φωτογραφία  MrPanyGoff
Φωτογραφία  Mac9
Corniglia 
Σε αντίθεση με τα άλλα τέσσερα χωριά η Corniglia δεν γειτονεύει με τη θάλασσα. Είναι χτισμένη στην κορυφή ενός ακρωτηρίου, σε υψόμετρο 100 μέτρων. Περιβάλλεται από αμπελώνες και η μια πλευρά του ακρωτηρίου κατεβαίνει απότομα προς τη θάλασσα. Για να φτάσει κάποιος στο χωριό πρέπει να ανέβει την Lardarina, ένα δρόμο από τούβλα με 382 σκαλοπάτια. Υπάρχει κι ένας μικρός δρόμος που οδηγεί έξω από το χωριό. Η Corniglia χαρακτηρίζεται από τα στενά δρομάκια της και την υπέροχη θέα της. Μπορεί κανείς να δει δει από εδώ τα άλλα τέσσερα χωριά.
Φωτογραφία  Brian Pennington
Φωτογραφία  clearingskies
Manarola 
Είναι το παλαιότερο από τα πέντε χωριά με την εκκλησία του San Lorenzo να χρονολογείται από το 1338. Η Manarola είναι ιδιαίτερα γνωστή για το κρασί της, που ονομάζεται Sciacchetrà. Το μονοπάτι της αγάπης είναι το κυριότερο αξιοθέατο του  χωριού. Επίσης υπάρχουν πολλά μονοπάτια για πεζοπορία στους λόφους και πολλοί αμπελώνες. Χαρακτηριστικό του είναι και τα σπίτια του, φωτεινά και πολύχρωμα.
Φωτογραφία  Caseymrm
Φωτογραφία  Peximus
Riomaggiore 
Το χωριό χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Βρίσκεται σε μια μικρή κοιλάδα της Λιγουρίας και είναι γνωστό για τον ιστορικό χαρακτήρα του και το κρασί του.
Φωτογραφία  Tango7174
Φωτογραφία Powerkey
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...