Οι Ούρος και τα πλωτά νησιά στη λίμνη Τιτικάκα

Στις Άνδεις, σε ένα οροπέδιο στα σύνορα του Περού με την Βολιβία και σε υψόμετρο 3.812 μέτρων βρίσκεται η μεγαλύτερη λίμνη της Νότιας Αμερικής, η λίμνη Τιτικάκα. Είναι η σε μεγαλύτερο υψόμετρο πλεύσιμη λίμνη στον κόσμο.

Φωτογραφία sweet mustache

Η Τιτικάκα είναι μία από τις ομορφότερες και πιο μυστηριώδεις λίμνες της Νότιας Αμερικής. Ένα μέρος όπου το παρελθόν και το παρόν συνυπάρχουν. Οι άνθρωποι που ζουν γύρω από τη λίμνη διατηρούν τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους, που προέρχονται από την αυτοκρατορία των Ίνκας, με κύρια ασχολία την αλιεία και την χειροτεχνία.

Φωτογραφία meckleychina

Η Τιτικάκα είναι αξιοσημείωτη για τα Ούρος, μια ομάδα περίπου 44 τεχνητών νησιών και για τους ανθρώπους που ζουν πάνω σε αυτά. Τα Ούρος είναι κατασκευασμένα από Totora, ένα είδος καλαμιού που υπάρχει σε αφθονία στη λίμνη.

Φωτογραφία jennifrog

Οι άνθρωποι της φυλής Ούρος προϋπήρχαν των Ίνκας. Είναι ο παλιότερος επιζών πολιτισμός των Άνδεων, μια φυλή που έχει επιζήσει περισσότερο από 4.000 χρόνια. Ο θρύλος λέει ότι υπήρχαν πριν από τον ήλιο, τότε που στη γη υπήρχε σκοτάδι και κρύο. 

Φωτογραφία zug55

Αποτελούν τρεις κύριες ομάδες: τους Chipayas, Muratow και τους Iruitos. Αφομοιώθηκαν με τους Aymara, μια μεγαλύτερη φυλή της ηπειρωτικής χώρας και εγκατέλειψαν τη δική τους γλώσσα πριν από 500 χρόνια. Τώρα μιλούν τη γλώσσα των Aymara. 

Φωτογραφία Templar1307
Εξακολουθούν και τηρούν τους τρεις κανόνες της αυτοκρατορίας των Ίνκας: "Να μην κλέβεις, να μην αδρανείς και να μην λες ποτέ ψέματα". Σύμφωνα με τη μυθολογία, κατέχουν τη λίμνη και το νερό. Συνήθιζαν να λένε ότι έχουν "μαύρο αίμα" επειδή δεν αισθάνονται το κρύο. Αυτοαποκαλούνται "Lupihaques", που σημαίνει ¨Γιοι του Ήλιου¨.

Φωτογραφία Templar1307

Ο σκοπός που οι Ούρος έφτιαξαν αρχικά τα πλωτά νησιά ήταν αμυντικός, για να μπορούν, αν δέχονταν κάποια απειλή, να μετακινηθούν. Το μεγαλύτερο νησί έχει παρατηρητήριο κατασκευασμένο εξολοκλήρου από καλάμια.

Φωτογραφία zug55

Χρησιμοποιούν δέσμες από ξερά καλάμια totora για να φτιάξουν τα νησιά τους, αλλά και τις βάρκες τους που λέγονται "καμπαλίτος". Στα μεγαλύτερα νησιά κατοικούν δέκα οικογένειες, ενώ στα μικρότερα, που έχουν πλάτος 30 μέτρων, κατοικούν μόνο δύο ή τρεις οικογένειες.

Φωτογραφία jennifrog

Οι πυκνές ρίζες των καλαμιών που διαπλέκονται σχηματίζουν ένα φυσικό στρώμα, που ονομάζεται Khili κι έχει πάχος 1-2 μέτρα. Αυτό το στρώμα είναι που στηρίζει τα νησιά. Μεγάλοι κορμοί δέντρων χώνονται στον πυθμένα της λίμνης. Στη συνέχεια, σε αυτούς τους κορμούς δένονται σχοινιά κι έτσι δίνουν σταθερότητα στα νησιά. Τα καλάμια στη βάση των νησιών, που βρίσκονται συνεχώς μέσα στο νερό,  σαπίζουν αρκετά γρήγορα. Για το λόγο αυτό, προστίθενται συνεχώς νέα καλάμια στην κορυφή, περίπου κάθε τρεις μήνες. Τα πλωτά νησιά έχουν αντοχή τριάντα χρόνων.

Φωτογραφία zug55

Τα νησιά Ούρος βρίσκονται 5 χλμ. δυτικά από το λιμάνι Πούνο. Κατά την τελευταία απογραφή (1997) υπήρχαν 2.000 άνθρωποι της φυλής Ούρος. Οι περισσότεροι έχουν μετακομίσει στις πόλεις και μόνο μερικές εκατοντάδες έχουν απομείνει να ζουν και να συντηρούν τα πλωτά νησιά, τα οποία αποτελούν πόλο έλξης για τους τουρίστες. 

Φωτογραφία Cmunozjugo

Φωτογραφία Adventurous Spirits

Φωτογραφία Templar1307

Φωτογραφία Templar1307

Φωτογραφία Vieira

Φωτογραφία Templar1307

Φωτογραφία Templar1307

Φωτογραφία Templar1307

Φωτογραφία Templar1307

Πηγές 1 2 3 4

Λιοντάρι-ο πιο τρομακτικός κυνηγός στην άγρια φύση

Λιοντάρι-το δεύτερο μεγάλο αιλουροειδές μετά την τίγρη. Κανένα άλλο ζώο δεν έχει εμπνεύσει την φαντασία του ανθρώπου τόσο, όσο το λιοντάρι. Είναι ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ζωικά σύμβολα στην ανθρώπινη κουλτούρα. Έχει απεικονιστεί ευρύτατα στη λογοτεχνία, τη γλυπτική, τη ζωγραφική, τις εθνικές σημαίες και στον κινηματογράφο.

Φωτογραφία yaaaay
Το λιοντάρι είναι ο πιο τρομακτικός κυνηγός στην άγρια φύση. Ζώο δυνατό που συνήθως κυνηγά σε συντονισμένες ομάδες παραμονεύοντας το επιλεγμένο θήραμα. Εντούτοις δεν έχει ιδιαίτερη αντοχή. 

Φωτογραφία 7 lions
Η καρδιά μιας λέαινας αποτελεί το 0,57 % του βάρος του σώματός της (για ένα αρσενικό το ποσοστό είναι 0,45 %), ενώ η καρδιά της ύαινας φτάνει σχεδόν το 1% του βάρους του σώματός της. Έτσι παρόλο που οι λέαινες φτάνουν ταχύτητες της τάξης των 81 χιλιομέτρων την ώρα, μπορούν να την διατηρήσουν για σύντομα ξεσπάσματα μόνο και έτσι πρέπει να είναι κοντά στο θήραμα πριν ξεκινήσουν την επίθεση. 

Φωτογραφία norro
Επωφελούνται από διάφορους παράγοντες που μειώνουν την ορατότητα. Πολλά κυνήγια λαμβάνουν χώρα κοντά σε κάποιο είδος καλύμματος ή τη νύχτα. Κινούνται αθόρυβα προς το θύμα μέχρι να φτάσουν σε απόσταση περίπου 30 μέτρων ή λιγότερη. 

Φωτογραφία Dave Elliott
Συνήθως συνεργάζονται αρκετές λέαινες και περικυκλώνουν το κοπάδι από διαφορετικά σημεία. Μόλις πλησιάσουν επιτίθενται στο πλησιέστερο θήραμα. Η επίθεση είναι σύντομη και δυνατή, επιχειρούν να πιάσουν το θύμα με μία γρήγορη εφόρμηση και ένα τελικό άλμα. 

Φωτογραφία safari-partners
Το θύμα συνήθως φονεύεται με στραγγαλισμό,  το οποίο μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλική ισχαιμία ή ασφυξία. Το θύμα φονεύεται επίσης καθώς το λιοντάρι του κλείνει το στόμα και τα ρουθούνια με τα σαγόνια του (το οποίο επίσης προκαλεί ασφυξία). Τα μικρότερα θηράματα εντούτοις φονεύονται απλώς με ένα ισχυρό πλήγμα του ποδιού.

Φωτογραφία Corinata

Οι λέαινες αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του κυνηγιού της αγέλης, όντας μικρότερες, ταχύτερες και πιο ευκίνητες από τα αρσενικά καθώς και απαλλαγμένες από το βάρος της βαριάς χαίτης που προκαλεί υπερθέρμανση. Δρουν συντονισμένα προκειμένου να παραμονέψουν και να σκοτώσουν το θήραμα με επιτυχία. Κατά τη διάρκεια του κυνηγιού συνεργάζονται, επικοινωνούν, αλλάζουν στρατηγικές, θέσεις και ρόλους όταν χρειάζεται. 

Φωτογραφία Falense
Αν βρίσκονται αρσενικά στην περιοχή του κυνηγιού τείνουν να κυριαρχούν στο θήραμα αφού οι λέαινες το έχουν σκοτώσει και έχουν φάει. Είναι πιο πιθανό να το μοιραστούν με τα μικρά παρά με τις λέαινες ενώ σπανίως μοιράζονται θήραμα που έχουν σκοτώσει τα ίδια. 

Φωτογραφία Gryfus
Τα μικρότερα θηράματα τρώγονται επιτόπου στη θέση του κυνηγιού και έτσι μοιράζεται ανάμεσα στους κυνηγούς, ενώ όταν το θήραμα είναι μεγαλύτερο συχνά σύρεται στην περιοχή της αγέλης. Τα μεγάλα θηράματα μοιράζονται περισσότερο, παρόλο που τα μέλη της αγέλης συμπεριφέρονται επιθετικά μεταξύ τους, καθώς το καθένα προσπαθεί να καταναλώσει όσο περισσότερο φαγητό είναι δυνατόν. 

Φωτογραφία Caelio

Τα θηράματα αποτελούνται κυρίως από μεγάλα θηλαστικά, γκνου, ιμπάλα, ζέβρες, βούβαλους και φακόχοιρους στην Αφρική και νιγκλάι, αγριόχοιρους και διάφορα είδη ελαφιών στην Ινδία. Θηράματα αποτελούν και πολλά άλλα είδη αναλόγως με τη διαθεσιμότητα. Κυρίως περιλαμβάνονται οπληφόρα που ζυγίζουν 50 έως 300 κιλά όπως κούντου, αλκέλαφοι, όρυγες και ταυρότραγοι (ελάντ). Περιστασιακά σκοτώνουν σχετικά μικρά είδη όπως γαζέλες Τόμσον ή σπρίνγκμποκ. 

Φωτογραφία Hok
Τα λιοντάρια που ζουν κοντά στην ακτή της Ναμίμπ τρέφονται εκτεταμένα με πτερυγιόποδα. Στο Σερενγκέτι το προτιμώμενο θήραμα είναι το γκνού και η ζέβρα. Στο Εθνικό Πάρκο Κρούγκερ, τα λιοντάρια κυνηγούν συχνά καμηλοπαρδάλεις. Στο Πάρκο Μανιάρα οι βούβαλοι αποτελούν το 62% της διατροφής των λιονταριών, λόγω του μεγάλου πληθυσμού των βουβάλων. Περιστασιακά κυνηγούν ιπποπόταμους, ενώ αποφεύγουν εντελώς του ενήλικες ρινόκερους. Στον ποταμό Σαβούτι κυνηγούν ελέφαντες, γεγονός ασυνήθιστο.

Φωτογραφία http://www.big5.ch
Το λιοντάρι είναι ζώο τρομακτικό, θαρραλέο, επιβλητικό. Σύμβολο δύναμης και μεγαλοπρέπειας. Δικαίως έχει κερδίσει τον τίτλο "βασιλιάς των ζώων".

Φωτογραφία Twogiantscoops

Φωτογραφία safari-partners

Φωτογραφία Daniel Dolpire

Φωτογραφία Thomson Safaris

Φωτογραφία Mrs. Wai Chun Turnbull

Φωτογραφία safari-partners

Πηγή

Τα μεγαλύτερα και πιο ευάλωτα δέντρα στον κόσμο

Τα μεγαλύτερα δέντρα του κόσμου πεθαίνουν γρήγορα, καθώς δάση αποψιλώνονται για να δημιουργηθούν δρόμοι, αγροκτήματα και οικισμοί και τα δέντρα δέχονται συνεχείς επιθέσεις από τη ξηρασία και από νέα παράσιτα και ασθένειες.

Στην εγγραφή αυτή θα δείτε μερικά από τα μεγαλύτερα δέντρα του κόσμου που απειλούνται.

Στο Εθνικό Πάρκο Humboldt της Καλιφόρνια βρίσκεται το μεγαλύτερο τμήμα του αρχέγονου δάσους redwood. Τα redwood είναι τα ψηλότερα δέντρα στον κόσμο (ύψος 115,50 μέτρα). Στο είδος περιλαμβάνονται τα παράκτια redwood, τα redwood της Καλιφόρνιας και τα γιγάντια redwood.

Τα γιγάντια δέντρα redwood είναι γνωστά ως "Τα πετράδια του στέμματος" ή ως "Τα τέρατα" του Εθνικού Πάρκου της Καλιφόρνιας. Είναι αειθαλή, μονόοικα και μακρόβια δέντρα και ζουν 1.200-1.800 χρόνια. Πριν ξεκινήσει η υλοτόμησή τους για εμπορικούς σκοπούς (από το 1850), αυτά τα τεράστια δέντρα αναπτύσσονταν σε μια έκταση 8.500 τετρ. χλμ., κατά μήκος της παράκτιας Καλιφόρνιας (εκτός από τη νότια Καλιφόρνια όπου οι βροχοπτώσεις είναι λίγες) και στη νοτιοδυτική γωνία του παράκτιου Όρεγκον. Εκτιμάται ότι περισσότερο από το 95% του αρχικού δάσους έχει υλοτομηθεί.

Στη φωτογραφία βλέπετε μια γιγάντια σεκόγια (Sequoiadendron giganteum), που ονομάζεται επίσης Sierra redwood, στο Εθνικό Πάρκο Yosemite, στην Καλιφόρνια.

Γιγάντια δέντρα σεκόγιας σε χιόνι και ομίχλη στο Εθνικό Πάρκο Σεκόγιας στην Καλιφόρνια. Η μεγαλύτερη σε ηλικία σεκόγια είναι 3.500 ετών.

Η ομίχλη καλύπτει το δάσος με τα έλατα douglas στο Εθνικό Πάρκο Olympic, στην πολιτεία της Ουάσιγκτον στον βορειοδυτικό Ειρηνικό. Τα δέντρα Pseudotsuga menziezii, γνωστά και ως έλατα douglas ή πεύκα του Όρεγκον είναι αειθαλή κωνοφόρα δέντρα ενδημικά στα δυτικά της Βόρειας Αμερικής. Τα παράκτια έλατα douglas είναι τα δεύτερα ψηλότερα δέντρα στον κόσμο (μετά τα παράκτια redwoods).

Έλατα douglas στο δάσος Sol Duc, στο Ολυμπιακό Εθνικό Πάρκο της Ουάσιγκτον. Έχει καταγραφεί ως το τρίτο ψηλότερο δέντρο στον κόσμο, με δείγμα στο Όρεγκον των ΗΠΑ με ύψος 99,40 μέτρα. Ζει περισσότερο από 500 χρόνια και περιστασιακά μπορεί να ξεπεράσει και τα 1.000.

Ένας φαλακρός αετός της Αμερικής, σκαρφαλωμένος στην κορυφή ενός δέντρου ερυθρελάτης sitka, στην Αλάσκα. Το έλατο sitka είναι ένα μεγάλο, αειθαλές κωνοφόρο δέντρο, που φτάνει σε ύψος τα 80 μέτρα. Είναι το μεγαλύτερο είδος ερυθρελάτης και το πέμπτο μεγαλύτερο κωνοφόρο δέντρο στον κόσμο. Ένα μακρόβιο είδος με δέντρα που είναι ηλικίας 700 ετών. Σε ευνοϊκές συνθήκες μεγαλώνει γρήγορα, γι' αυτό το μέγεθος δεν είναι ενδεικτικό της ηλικίας. Το έλατο sitka είναι εγγενές στη δυτική ακτή της Βόρειας Αμερικής.

Ομίχλη έχει καλύψει το δάσος στο Εθνικό Πάρκο Yara Ranges, στη Βικτώρια της Αυστραλίας. Οι ευκάλυπτοι regnan είναι ένα είδος ευκάλυπτου ενδημικού στη νοτιοανατολική Αυστραλία, στην Τασμανία και στην Βικτώρια. Εμφανίζεται σε ψυχρές ορεινές περιοχές, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και με υψηλά ποσοστά βροχόπτωσης, περισσότερο από 1.200 mm ετησίως. Αναπτύσσονται πολύ γρήγορα, περισσότερο από ένα μέτρο το χρόνο και μπορούν να φτάσουν σε ύψος τα 65 μέτρα σε 50 χρόνια. Η διάρκεια της ζωής τους είναι κατά μέσο όρο 400 χρόνια.

Δάσος κοντά στο Healesville, στο Εθνικό Πάρκο Yara Ranges, στη Βικτώρια της Αυστραλίας. Το δεύτερο ψηλότερο δέντρο στον κόσμο με ύψος 99,6 μέτρα.

Νοτιοανατολική Τασμανία: ο ευκάλυπτος της Τασμανίας και αλπικά αγριολούλουδα. Το έκτο ψηλότερο δέντρο στον κόσμο με ύψος 90,7 μέτρα, ο ευκάλυπτος της Τασμανίας είναι ένα αειθαλές δέντρο, ενδημικό της Αυστραλίας.

Ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Ban Ki-moon περνά μπροστά από ένα δέντρο ηλικίας μεγαλύτερης των 100 ετών, γνωστού ως Sumauma, κατά τη διάρκεια μιας περιήγησης στη ζούγκλα του νησιού Combu, στην περιοχή του Αμαζονίου, κοντά στην πόλη Belem στη Βραζιλία. Η ραδιοχρονολόγηση έδειξε ότι τα μεγάλα δέντρα του Αμαζονίου είναι ηλικίας 400-1.400 ετών. Ο κατακερματισμός των δασών της κεντρικής Αμαζονίας έχει σοβαρές επιπτώσεις στα μεγάλα δέντρα, η απώλεια των οποίων θα επηρεάσει με τη σειρά της σοβαρά το οικοσύστημα του δάσους.

Φυτά που αναπτύσσονται στο τροπικό δάσος στο Danum Valley Park, στην πολιτεία Sabah, στο νησί Βόρνεο της Μαλαισίας.

Ένα κοάλα κοιμάται πάνω σε έναν ευκάλυπτο.

Η ξηρασία και η κλιματική αλλαγή προκαλούν εκτεταμένο μαρασμό στα δάση των ΗΠΑ, αλλά και παγκοσμίως. Η φωτογραφία δείχνει νεκρά πεύκα ponderosa στα όρη Jemez στο Μεξικό, αποτέλεσμα της ξηρασίας και των επιθέσεων από σκαθάρια της οικογένειας των σκολυτιδών.

Πηγή