Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Ακολουθώντας το Μονοπάτι των Ίνκας προς το Μάτσου Πίτσου

Πεζοπορία σε μονοπάτια που ενώνουν το παρελθόν με το παρόν, ακολουθώντας τα χνάρια άλλων λαών και πολιτισμών, χαμένων αλλά όχι ξεχασμένων. Μονοπάτια δύσκολα, απότομα, ολισθηρά. Ο πεζοπόρος δοκιμάζει τις δυνάμεις και την αντοχή του. Έρχεται αντιμέτωπος με την άγρια φύση, καλείται να αντιμετωπίσει απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες. 
Πρόκληση! 
Για όσους επιλέγουν μια τέτοιου είδους εμπειρία, η προσπάθεια είναι επίπονη, κουραστική. Μερικές φορές κι επικίνδυνη. Η διαδρομή, μια υπέροχη θέα ενός φυσικού τοπίου,  η επαφή με ένα ανέγγιχτο φυσικό περιβάλλον και ο τελικός προορισμός αποζημιώνουν για την προσπάθεια. 

Μία τέτοια διαδρομή είναι το Μονοπάτι των Ίνκας προς το Μάτσου Πίτσου, γνωστό και ως Camino Inca. Οι Ίνκας έφτιαξαν ένα τεράστιο δίκτυο μονοπατιών, περίπου 40.000 χλμ., για να συνδέσουν την τεράστια αυτοκρατορία τους. Ωστόσο, ένα ιδιαίτερα όμορφο τμήμα 43 χλμ., που συνδέει τους σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους των Ίνκας- Runcuracay, Sayacmarca, Phuyupatamarca, Wiñay Wayna και Machu Picchu, έχει γίνει πολύ δημοφιλές τα τελευταία τριάντα χρόνια.
Ξεκινώντας από την Ιερή Κοιλάδα του ποταμού Urubamba, περιλαμβάνει τρεις επικαλυπτόμενες διαδρομές, δύο από τις οποίες απαιτούν ανάβαση σε υψόμετρο μεγαλύτερο των 4.200 μέτρων. Το μονοπάτι βρίσκεται πάνω στην οροσειρά των Άνδεων, περνά από διαφορετικά οικοσυστήματα, συμπεριλαμβανομένων όμορφων ορεινών τοπίων, της υποτροπικής ζούγκλας, των πλούσιων ομιχλωδών δασών των Άνδεων και της αλπικής τούνδρας. Ο τελικός προορισμός είναι μοναδικός και αποζημιώνει την προσπάθεια: το Μάτσου Πίτσου-η μυστηριώδης ¨χαμένη πολιτεία¨ των Ίνκας. 
Φωτογραφία wallygrom
Οι πεζοπόροι στην διαδρομή τους θα συναντήσουν τα ερείπια της Patallaqta, ενός οικισμού που χρησιμοποιούνταν από τους Ίνκας για θρησκευτικές τελετές, για καλλιέργεια, αλλά και για να φιλοξενεί τους στρατιώτες από τον κοντινό λόφο Willkaraqay.
Φωτογραφία  kasmir417
Φωτογραφία Ágnes Péter
Το μονοπάτι ανεβαίνει κατά μήκος του ποταμού Kusichaka. Η κοιλάδα του ποταμού έχει ιδιαίτερη αρχαιολογική αξία, λόγω των στοιχείων που παρέχει για τον πολιτισμό των Ίνκας. Ήταν μια σημαντική γεωργική περιοχή της αυτοκρατορίας τους.
Φωτογραφία Jonathan Dusheiko
Η ανοδική πορεία συνεχίζεται, μετά από μια στάση στο μικρό χωριό Wayllapampa. Στα 3.750 μέτρα υψόμετρο βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος Runkuraqay. Πρόκειται για τα ερείπια ενός κυκλικού κτίσματος (tambo) των Ίνκας. Θα μπορούσε να ήταν ένα φρούριο ή ακόμα και τόπος ξεκούρασης των ταξιδιωτών. 
Φωτογραφία jsmjr
Φωτογραφία  Bee Sanderson
Η ανάβαση συνεχίζεται,  περνώντας μια μικρή λίμνη που ονομάζεται Quchapata, και το υψόμετρο είναι 3.950 μέτρα. Πορεία μέσα από τα ομιχλώδη δάση, απότομη μερικές φορές, με συγκλονιστική θέα των ορεινών όγκων. Ακολουθούν οι αρχαιολογικοί χώροι Sayaqmarka-η κυρίαρχη πόλη και Qunchamarka, ενός ακόμα tampo.
Φωτογραφία  schmaeche
Φωτογραφία  eaganj
Επόμενος σταθμός η πόλη Puyupatamarca, λίγο χαμηλότερα στα 3.200 μέτρα. Το όνομα της πόλης σημαίνει "η πόλη πάνω από τα σύννεφα". Στα ερείπια περιλαμβάνονται πέντε πέτρινα λουτρά, τα οποία κατά τη διάρκεια των βροχοπτώσεων προσφέρουν καθαρό τρεχούμενο νερό.
Φωτογραφία  mcgeez
Φωτογραφία Andreas' Photos
Καθώς το μονοπάτι κατηφορίζει περίπου 1.000 μέτρα, οι πεζοπόροι κατεβαίνουν 1.500 γρανιτένια, ακανόνιστα σκαλιά. Η βλάστηση είναι πυκνή, οργιαστική, καταπράσινη. Η συνοδεία μεγαλώνει, αφού προστίθενται πεταλούδες και πουλιά. Η θέα προς τον "ιερό ποταμό" είναι εντυπωσιακή. Ένα τούνελ ακολουθεί σε αυτό τον τομέα του μονοπατιού.
Φωτογραφία  robbiegirdler
Φωτογραφία robbiegirdler
Μετά το τούνελ το Μάτσου Πίτσου είναι ορατό. Καθώς το μονοπάτι πλησιάζει προς την "Πύλη του Ήλιου", μια μικρή παράκαμψη οδηγεί στον οικισμό Wiñay Wayna.  Το όνομα του οικισμού σημαίνει "για πάντα νέος"! Χτισμένος σε μια απότομη πλαγιά, με θέα στον "ιερό ποταμό" Urubamba.  Συγκροτήματα κατοικιών, που συνδέονται με σκάλες, γεωργικές αναβαθμίδες, λουτρά και κρήνες συνθέτουν ένα από τα ομορφότερα συγκροτήματα των Ίνκας.
Φωτογραφία  TheFutureIsUnwritten
Φωτογραφία kasiat
Το μονοπάτι, μετά από 3 χλμ. κατάβασης σε απότομα σκαλοπάτια στην ανατολική πλαγιά του βουνού που ονομάζεται Μάτσου Πίτσου, οδηγεί στην Inti Punku, την "Πύλη του Ήλιου". Από το ψηλότερο σημείο της κορυφογραμμής, αποκαλύπτεται το μεγαλείο των ερειπίων του Μάτσου Πίτσου!
Υπάρχει όριο των ανθρώπων που μπορούν να ακολουθήσουν τη διαδρομή ημερησίως, που δεν μπορεί να υπερβαίνουν τους 500. Από αυτούς, οι 200 είναι πεζοπόροι και οι υπόλοιποι είναι οδηγοί και αχθοφόροι. Η κλασσική διαδρομή ολοκληρώνεται σε 4-5 μέρες. Πολλοί τουρίστες από όλο τον κόσμο θέλουν να περπατήσουν σ' αυτό το αρχαίο, γραφικό μονοπάτι προς τον αρχαιολογικό χώρο του Μάτσου Πίτσου. 
Φωτογραφία  afterw0rdz

2 σχόλια:

  1. ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΘΕΜΑ, μια διαδρομή νοερή υπέροχη γεμάτη εικόνες και φαντασία. Ευχαριστούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ένα ταξίδι εμπειρία ζωής Γιάννη! Να είσαι καλά!

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...