Μυστηριώδης ρωγμή στο Περού!

Μια παράξενη ρωγμή, μήκους 3ων χιλιομέτρων εμφανίστηκε στο Νότιο Περού, κάνοντας τους επιστήμονες να βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση, υποστηρίζοντας πως η Νότια Αμερική έχει αρχίσει να …βυθίζεται.
 Το φαινόμενο παρατηρήθηκε σε μια επαρχία, λίγο έξω από τη λίμνη Τιτικάκα. Ξαφνικά, φάνηκε να ασκείται μια τεράστια πίεση στη γη και να ανοίγει, την ώρα που κομμάτια εδάφους εκτοξεύονταν με δύναμη σε μεγάλη απόσταση.
 Οι επιστήμονες δε σχετίζουν το φαινόμενο με κάποια φυσική καταστροφή, αφού δεν προηγήθηκε ούτε σεισμός, ούτε κάποιο …τσουνάμι.

Το πιο παράδοξο, είναι πως τέτοιες ρωγμές έχουν εμφανιστεί πρόσφατα και στη Βολιβία, αλλά και σε περιοχή της Αιθιοπίας, γεγονός που οδηγεί τους ερευνητές στο συμπέρασμα πως με την πάροδο του χρόνου, η γη αρχίζει να  υποχωρεί.
Πηγή

Χάλστατ στην Αυστρία - ένα ονειρικό χωριό

Το Χάλστατ-Hallstatt είναι ένα χωριό στο Αυστριακό κρατίδιο της Άνω Αυστρίας και είναι χτισμένο σε απότομη όχθη της ομώνυμης λίμνης (Hallstättersee), σε υψόμετρο 508 μέτρων.

Φωτογραφία  Photoglob 

Φωτογραφία  Andrew Bossi

 Στο χώρο αυτό αναπτύχθηκε στην πρώιμη  εποχή του σιδήρου "ο πολιτισμός του Χάλστατ" με επίκεντρο μια κοινότητα εξόρυξης άλατος.  Από το 1846 έως το 1899 ανασκάφτηκε νεκρόπολη με πάνω από 2.000 τάφους, που απέδωσαν αρκετά τέχνεργα, ώστε να διαμορφωθούν σχετικές θεωρίες. Σε πολλές περιπτώσεις εξαιτίας των συντηρητικών ιδιοτήτων του άλατος στάθηκε δυνατόν να φτάσουν ως την εποχής μας εργαλεία, τμήματα ρουχισμού ακόμα και τα σώματα των αλατορύχων.

Φωτογραφία  methysmena

Φωτογραφία  Harti

Το Χάλστατ μαζί με τα αξιοθέατα του Νταχστάιν συνθέτουν το πολιτιστικό τοπίο Χάλστατ-Νταχστάιν του Σαλτσκάμεργκουτ, το οποίο αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ουνέσκο. 

Το Χάλστατ είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός, λόγω της μοναδικότητας του τοπίου του, που συνδυάζει την ιστορική αρχιτεκτονική του γραφικού οικισμού, την λίμνη και τα ψηλά βουνά που την περιβάλλουν, καθώς και τα πλούσια προϊστορικά, ιστορικά, αρχαιολογικά και πολιτιστικά αξιοθέατα της περιοχής και της δυνατότητας για χειμερινά σπορ. 

Στην στενή λωρίδα της όχθης ανάμεσα στα απότομα βουνά ξεπροβάλλουν τα πυκνοκτισμένα σπίτια με τμήματά τους ακόμα να είναι χτισμένα πάνω στη λίμνη. 

Φωτογραφία  cmy***cacchio

Φωτογραφία  Ciprian Radu

Φωτογραφία  scorpioeid

Η εκκλησία του Χριστού

Μια Ευαγγελική εκκλησία νεο-γοτθικού ρυθμού που χτίστηκε το 1861.

Δεσπόζει στην κεντρική πλατεία του χωριού.

Φωτογραφία Werner100359

Πηγή

Η κουκουβάγια του χιονιού

Bubo scandiacus είναι το επιστημονικό όνομα της χιονισμένης κουκουβάγιας - μιας μεγάλης κουκουβάγιας που ανήκει στην οικογένεια των Στριγγιδών. 

Στην Βόρεια Αμερική είναι γνωστή και ως Αρκτική κουκουβάγια και ως  Μεγάλη λευκή κουκουβάγια. 

Φωτογραφία  Adamantios 

Κίτρινα μάτια, ασπρόμαυρο χρώμα, μήκος που φτάνει τα 52-71 εκατοστά, άνοιγμα φτερών 125-150 εκατοστά και βάρος 1,6-3 κιλά, είναι τα χαρακτηριστικά της. 

Το ενήλικο αρσενικό είναι σχεδόν ολόλευκο, ενώ το θηλυκό καθώς και τα μικρά έχουν και μαύρες αποχρώσεις. Το πυκνό φτέρωμά της, τα βαριά-γεμάτα με πούπουλα πόδια της και το χρώμα της είναι τα όπλα της για την ζωή της στα βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. 

Ζουν στην Αρκτική όλη την διάρκεια του χειμώνα, εκτός αν δεν υπάρχει επαρκής τροφή. Αν φύγουν από την Αρκτική, ξεχειμωνιάζουν στην βόρεια Γροιλανδία, στα Καναδικά νησιά, στη βόρεια Ευρασία και στη βόρεια Αμερική. 

Φωτογραφία  Boréal 

Οι λευκές κουκουβάγιες έχουν απίστευτη ακοή και όραση. Μπορούν να δουν το θήραμα τους από ψηλά στον ουρανό και να επιτεθούν ξαφνικά για να το αρπάξουν. Όπως όλες οι κουκουβάγιες έχουν καλή νυχτερινή όραση. 

Είναι κυνηγοί που δραστηριοποιούνται την νύχτα, αλλά και την ημέρα, αφού στην Αρκτική δεν σκοτεινιάζει το καλοκαίρι. 

Η μητέρα μένει στη φωλιά και ο πατέρας φέρνει την τροφή και την προστατεύει. Τρέφεται κυρίως με lemmings (μικρό τρωκτικό που μοιάζει με ποντίκι) και με άλλα μικρά τρωκτικά, αλλά και με λαγούς ή μικρά πουλιά. Κατά την περίοδο της αναπαραγωγής τρώνε επίσης τα αυγά υδρόβιων πτηνών. 

Ένα ενήλικο πτηνό τρώει 1.600 lemmings το χρόνο ή 3-5 την ημέρα. 

Φωτογραφία  Boréal 

Καταπίνει τη λεία της ολόκληρη ή σε μεγάλα κομμάτια. Το ισχυρό οξύ που έχει στο στομάχι της την βοηθά στην πέψη της σάρκας της λείας της. Τα φτερά, τα δόντια, τη γούνα και τα οστά συμπυκνώνονται σε μικρά σφαιρίδια και τα φτύνει μετά από 18-24 ώρες.

Τα φτερά της λευκής κουκουβάγιας δεν έχουν καμιά χρωστική ουσία. Αυτό αφήνει περισσότερο χώρο για αέρα, που βοηθά την λευκή κουκουβάγια να παραμένει ζεστή, γιατί ο αέρας είναι καλό μονωτικό υλικό.

Για τους Ινδιάνους Oglala Lakota οι λευκές κουκουβάγιες αντιπροσωπεύουν τον Βορρά και τον βόρειο άνεμο. Τις θαύμαζαν και τις σέβονταν. 

Οι γενναίοι πολεμιστές φορούσαν στο κεφάλι τους φτερά λευκής κουκουβάγιας, ως ένδειξη της γενναιότητάς τους.

Η λευκή κουκουβάγια αποτελεί το πουλί-έμβλημα του Κεμπέκ. 

Φωτογραφία pe_ha45

Πηγές    1   2