Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

Ο Πάρνωνας-ο μεγαλύτερος ορεινός όγκος της Πελοποννήσου

Φωτογραφία  Jean Housen
Ο Πάρνωνας είναι το βουνό που χωρίζει τη Λακωνία από την Αρκαδία. Έχει υψόμετρο 1.940 μέτρα. Η ψηλότερη κορυφή του, η Μεγάλη Τούρλα ή Κρόνιο, έχει υψόμετρο 1.736 μέτρα. Είναι ο μεγαλύτερος ορεινός όγκος της Πελοποννήσου και καταλαμβάνει έκταση 2 εκατομμυρίων στρεμμάτων.  
Καταλήγει στην Λακωνία και απόληξή του είναι το ακρωτήριο Μαλέας. 
Μαλεβός είναι το δεύτερο όνομά του.
Φωτογραφία  Jean Housen
Μερικά από τα πιο όμορφα και γραφικά ορεινά χωριά της Ελλάδας βρίσκονται στις πλαγιές του, όπως οι Καρυές, τα Βρέσθενα, το Πολύδροσο, το Γεράκι και ο Άγιος Δημήτριος.
Στα μετακατοχικά χρόνια, οι κάτοικοι των χωριών μετακινούνταν και κατέβαιναν στα χωριά του Έλους για εργασία. Σήμερα τα χωριά του έχουν ερημώσει και μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες έχουν ζωή.
Η Ιερά Μονή της Παναγίας Ελώνης είναι ο συνδετήριος κρίκος Έλους και Πάρνωνα, καθώς η ονομασία της Μονής πηγάζει από την ονομασία του Έλους.
Φωτογραφία  Jean Housen
Η Ιερά Μονή της Παναγίας Ελώνης
Ο Πάρνωνας διαθέτει αρκετές ψηλές κορυφές, με υψόμετρο άνω των 1.700 μέτρων, όπως το Ψάρι, ο Προφήτης Ηλίας, η Γαιτανόρραχη και η Κορομπηλιά, καθώς και η χαμηλότερη Κουλοχέρα.
Φωτογραφία  zerma

Φωτογραφία  taver
Το χωριό Καστάνιτσα
Φωτογραφία  Leventia
Το χωριό Καρυές
Έχει άγρια φυσική ομορφιά και έντονο διαμελισμό. Αναρίθμητες βουνοκορφές, κοιλάδες και οροπέδια, απείρου κάλλους φαράγγια, πυκνή βλάστηση και δάση.
Φημιζόταν από τα παλιά χρόνια για τα εκτεταμένα δάση του. Βέβαια, η μακρόχρονη ανθρώπινη παρουσία έχει αλλοιώσει σημαντικά την αρχική φυσιογνωμία της περιοχής, όμως η βλάστηση, οι τύποι οικοτόπων και η χλωρίδα διατηρούν, ακόμα και σήμερα, υψηλή οικολογική αξία.
Φωτογραφία  pxatzis
Στην περιοχή του Πάρνωνα υπάρχουν περισσότεροι από 15 τύποι οικοτόπων. Μερικοί από αυτούς είναι μοναδικοί ή ιδιαίτερα αξιόλογοι για τον ελλαδικό και τον ευρωπαϊκό χώρο, όπως είναι οι εκτεταμένες δασικές εκτάσεις με μαύρη πεύκη, τα δάση με δενδροκέδρο στη Μονή Μαλεβής, οι καστανεώνες στην Καστάνιτσα, η παράκτια λίμνη του Μουστού νότια του Άστρους, η χαράδρα του Δαφνώνα κ.ά.
Η περιοχή κρύβει έναν ανεκτίμητο χλωριδικό πλούτο. Λόγω του έντονου διαμελισμού του βουνού, των ιδιόμορφων κλιματικών συνθηκών και της γεωλογικής ιστορίας του έχουν δημιουργηθεί οικολογικές συνθήκες ιδανικές για την ανάπτυξη πολλών και διαφορετικών φυτών.
Φωτογραφία  pxatzis
Δεν έχει γίνει ακόμα πλήρης και συστηματική καταγραφή των φυτών του. Μέχρι στιγμής έχει δημιουργηθεί ένας κατάλογος με 900-1.000 είδη και υποείδη φυτών.
Ανάμεσα σε αυτά έχουν καταγραφεί 113 είδη σπάνιων φυτών, από τα οποία μερικά είναι ενδημικά του Πάρνωνα.
Ο δενδρόκεδρος και το θάλικτρο το ανατολικό είναι τα πιο σημαντικά από τα σπάνια είδη του Πάρνωνα. Επίσης σπάνια είδη είναι ο αστράγαλος ο γαλακτώδης, το ηλιάνθεμο των Απέννινων, ο ίταμος κ.ά.
Φωτογραφία  Nick Turland
Κυκλάμινο το Πελοποννησιακό, τοπική ποικιλία του Πάρνωνα 
Όσον αφορά στην πανίδα του βουνού, η συνεχής παρουσία του ανθρώπου έχει οδηγήσει στη σταδιακή εξαφάνιση αρκετών ειδών και προπάντων μεγάλων θηλαστικών.
Υπάρχουν 12 είδη θηλαστικών (λαγός, αλεπού, ασβός, κουνάβι, νυφίτσα, τρωκτικά, νυχτερίδες και τσακάλια, τα οποία είναι απειλούμενα), 217 είδη ορνιθοπανίδας, 2 είδη ιχθυοπανίδας, 20 είδη ερπετών, 6 είδη αμφιβίων και 17 είδη ασπόνδυλων.
Από τα 217 είδη ορνιθοπανίδας τα 53 είδη είναι απειλούμενα ή και προστατευόμενα. Τα πιο σπάνια είναι: ο χρυσαετός, ο τσίφτης, ο σταυραετός, η χιονάδα κ.ά.
Φωτογραφία  Martin Mecarowski
Χρυσαετός
Φωτογραφία  Orchi
Η μεσογειακή χελώνα
Περιοχές του βουνού, όπως η περιοχή του παράλιου Άστρους και η λίμνη Μουστός, η Μονή Ελώνης και η Χαράδρα Λεωνιδίου, η περιοχή της Μονής Μαλεβής κ.ά., έχουν ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο "NATURA 2000".
Φωτογραφία  pxatzis
Φωτογραφία taver
Πηγές  1  2  3

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Αργυροτσικνιάς-ο εντυπωσιακός κατάλευκος ερωδιός

Φωτογραφία mikebaird
Ardea Alba-αυτό είναι το επιστημονικό όνομα του μεγάλου λευκού ερωδιού. 
Ξεχωρίζει, από τους υπόλοιπους ερωδιούς, γιατί είναι ο μεγαλύτερος κι έχει  μεγάλο κίτρινο ράμφος του και μαύρα πόδια.
Φωτογραφία   mikebaird
Όταν ανοίγει τις φτερούγες του φτάνουν σε μήκος τα 165-215 εκατοστά. Είναι ένα πολύ εντυπωσιακό πτηνό!!
Υπάρχουν τέσσερα υποείδη. Απαντώνται σε τροπικές και στις θερμές εύκρατες περιοχές του κόσμου. Τα αρσενικά και τα θηλυκά μοιάζουν στην εμφάνιση.
Φωτογραφία  Dario Sanches
Είναι αποδημητικά πουλιά. Ζουν σε υγρότοπους με γλυκό νερό ή θαλασσινό νερό και τρέφονται με ψάρια, βατράχους, μικρά ερπετά, έντομα και μικρά θηλαστικά. Η μέσα διάρκεια ζωής του στην άγρια φύση είναι 15 χρόνια.
Φωτογραφία  Alan Vernon
Τρυπάνε τα θύματά τους με το μακρύ, ισχυρό ράμφος τους, παραμένοντας ακίνητοι, ώστε το θήραμα να πλησιάσει τόσο όσο να το φτάνουν με το ράμφος τους.
Αξιοσημείωτη είναι η αργή, κομψή πτήση τους, κατά την οποία με αργή κίνηση μαζεύουν το λαιμό τους προς τα μέσα. Αυτή η κίνηση είναι που τους ξεχωρίζει από τους πελαργούς ή τους γερανούς.
Φωτογραφία  mikebaird
Αυτά τα πουλιά φωλιάζουν στα δέντρα και συγκεντρώνονται σε ομάδες. Είναι μονογαμικό πουλί και οι δύο γονείς επωάζουν τα 3-4 αυγά τους. Οι μικροί ερωδιοί είναι επιθετικοί ο ένας προς τον άλλον και συχνά οι ισχυρότεροι σκοτώνουν τους ασθενέστερους.

Φωτογραφία  Dario Sanches
Αν και δεν θεωρείται απειλούμενο είδος, εντούτοις έχουν υπάρξει χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες είχε απειληθεί. 
Για λόγους μόδας, πολλοί ερωδιοί αποδεκατίστηκαν από κυνηγούς, για τα φτερά τους, τα οποία χρησιμοποιούσαν οι κυρίες στα καπέλα τους, στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθούν οι πληθυσμοί τους κατά 95%. 
Σήμερα οι προοπτικές είναι πολύ πιο φωτεινές. Τα πουλιά έχουν νομική προστασία και ο αριθμός τους έχει αυξηθεί σημαντικά.
Φωτογραφία  Finger Food
Πηγή  1  2

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

Πέτρα που κυλά, δεν χορταριάζει

"Πέτρα που κυλά, δεν χορταριάζει".
Όπως φαίνεται η χελώνα της φωτογραφίας δεν γνώριζε την παραπάνω φράση. 
Ίσως πέρασε ....λίγο περισσότερο χρόνο απ' ότι έπρεπε μέσα στο νερό. Έτσι κατάφερε να αποκτήσει αυτό το υπέροχο πράσινο καβούκι, που αποτελεί όμως ένα τέλειο καμουφλάζ απέναντι στους εχθρούς της.
Δεν είναι τέλεια φωτογραφία;;;

Θανατηφόρες λίμνες του πλανήτη

Οι λίμνες είναι από τα σημαντικότερα και ομορφότερα οικοσυστήματα του πλανήτη μας. Υπάρχουν όμως λίμνες που είναι τόσο επικίνδυνες, ώστε να θεωρούνται "δολοφόνοι".
Εκτός από τη φυσική ομορφιά τους, έχουν θανάσιμα μυστικά κρυμμένα στους βυθούς τους.
Η λίμνη Nyos-Καμερούν
Φωτογραφία  Lockwood
Η λίμνη Nyos είναι μία από τις τρεις λίμνες του πλανήτη, στις οποίες έχουν γίνει "λιμναίες εκρήξεις". Στις 12 Αυγούστου 1986, ένα νέφος διοξειδίου του άνθρακα (1,6 εκατομμύρια τόνοι) και σταγονίδια νερού αναδύθηκε από τη λίμνη αυτή. 
Ξεπήδησε από τον πυθμένα της λίμνης με ταχύτητα 100 χιλιόμετρα την ώρα. Μια θανατηφόρα πάχνη σάρωσε τις γειτονικές κοιλάδες σκοτώνοντας 1.800 ανθρώπους και πολλά ζώα και πουλιά.
Τα περισσότερα θύματα δεν είχαν τραύματα κι έδειχναν ότι πέθαναν από ασφυξία στον ύπνο τους. Όσοι διασώθηκαν ανέφεραν ότι άκουσαν ένα δυνατό θόρυβο και είδαν λάμψεις να προέρχονται από τη λίμνη.
Οι ιθαγενείς απέδωσαν την καταστροφή στο οργισμένο πνεύμα μιας μυθικής γυναίκας της τοπικής παράδοσης, η οποία κατοικεί στις λίμνες και στα ποτάμια.
Η λίμνη Monoun-Καμερούν
Φωτογραφία Wmahan
Η δεύτερη λίμνη του Καμερούν στην οποία έχει γίνει ¨λιμναία έκρηξη¨. Στις 15 Αυγούστου 1984 η λίμνη εξερράγη, απελευθερώθηκε μεγάλη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα και 37 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Η βλάστηση γύρω από τη λίμνη ισοπεδώθηκε, προφανώς από τσουνάμι που δημιουργήθηκε από την έκρηξη.
Η λίμνη Mono-Καλιφόρνια ΗΠΑ
Φωτογραφία  Mila Zinkova
Η λίμνη Mono είναι μια μεγάλη, ρηχή, αλμυρή λίμνη και σχηματίστηκε τουλάχιστον 750 χιλιάδες χρόνια πριν. Είναι μια κλειστή λίμνη κι ακριβώς επειδή δεν έχει διέξοδο προς τη θάλασσα διαλυμένα άλατα την κάνουν αλκαλική και αλατούχα.
Περιέχει περίπου 280 εκατομμύρια τόνους διαλυμένα άλατα, με την αλατότητα να ποικίλλει ανάλογα με την ποσότητα του νερού στη λίμνη σε κάθε δεδομένη στιγμή. 
Το 2002 η μέση αλατότητά της μετρήθηκε στα 78 gr/l, όταν στους ωκεανούς του κόσμου είναι 31,5 gr/l.
Στη λίμνη αυτή δεν ζουν, βέβαια ψάρια, παρά μόνο ένα μικροσκοπικό είδος γαρίδας άλμης.
Στις 2 Δεκεμβρίου 2010 η ΝΑΣΑ ανακοίνωσε την ανακάλυψη ενός οργανισμού στη λίμνη Mono , ενός βακτηρίου που χρησιμοποιεί το αρσενικό στην κυτταρική δομή του.
Η λίμνη Kivu-Ρουάντα
Φωτογραφία  Themalau
Η λίμνη Kivu είναι μία από τις μεγάλες λίμνες της Αφρικής και βρίσκεται στα σύνορα του Κονγκό με την Ρουάντα. 
Είναι η τρίτη από τις λίμνες στις οποίες έχουν γίνει "λιμναίες εκρήξεις". Οι άλλες δύο είναι οι λίμνες Nyos και Monoun στο Καμερούν, που ανάφερα παραπάνω.
Στο βυθό της λίμνης έχουν συσσωρευτεί τεράστιες ποσότητες μεθανίου και διοξειδίου του άνθρακα. Η ποσότητα του μεθανίου υπολογίζεται σε 65 κυβικά χιλιόμετρα. 
Υπολογίζεται επίσης ότι η ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα φτάνει τα 256 κυβικά χιλιόμετρα.
Μια έκρηξη της λίμνης αυτής θα ήταν καταστροφική, πολύ μεγαλύτερη από αυτήν της λίμνης Nyos, αφού πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στην περιοχή.
Ιστορικά, η λίμνη έχει συνδεθεί με την γενοκτονία στην Ρουάντα το 1994, αφού σε αυτήν έριχναν πολλά από τα θύματα του πολέμου.
Η λίμνη Rakshastal-Θιβέτ
Φωτογραφία  Moumine
Στη φωτογραφία που βλέπετε παραπάνω, η λίμνη Rakshastal είναι αυτή που βρίσκεται αριστερά. Δεξιά είναι η λίμνη Manasarovar. 
Η Rakshastal  έχει αλμυρό νερό, ενώ αντίθετα η Manasarovar έχει γλυκό νερό.
Υδρόβια φυτά και ψάρια δεν ζουν στα νερά της, τα οποία οι ντόπιοι θεωρούν ότι  είναι δηλητηριώδη.
Σύμφωνα με τον τοπικό Ινδουιστικό μύθο η λίμνη είναι η κατοικία του Ravana, του βασιλιά των δαιμόνων, που έχει δέκα κεφάλια. Στον Βουδισμό η λίμνη Manasarovar, που είναι στρογγυλή σαν τον ήλιο, αντιπροσωπεύει τη φωτεινότητα, την λάμψη. Αντίθετα η λίμνη Rakshastal, που έχει σχήμα μισοφέγγαρου, αντιπροσωπεύει το σκοτάδι.
Η λίμνη Karachay-Ρωσία
Φωτογραφία  Keesleonardamaas
Πολύ ωραίο τοπίο!! Πανέμορφη λίμνη!! Δεν συμφωνείτε;;
Κι όμως.... η λίμνη Karachay είναι το πιο μολυσμένο σημείο στο κόσμο. Είναι μια μικρή λίμνη στα Ουράλια όρη, στη δυτική Ρωσία.
Η πρώην Σοβιετική Ένωση, από το 1951, έριχνε στη λίμνη πυρηνικά απόβλητα.
Έχει τόση ραδιενεργή ακτινοβολία, που μπορεί να σκοτώσει άνθρωπο σε μια ώρα.

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Στάχτες και Χιόνι

Gregory Golbert
Το "Ashes and Snow" είναι το εξαιρετικό έργο του Gregory Golbert, που φωτίζει το όραμά του για έναν κόσμο στον οποίο τα ζώα συνυπάρχουν ειρηνικά με τους ανθρώπους.
Η ταινία μπορεί να θεωρηθεί ως ένα έργο τέχνης, καθώς και ως μια ποιητική σπουδή.
Επιχειρεί να άρει τα φυσικά και τεχνικά εμπόδια ανάμεσα στους ανθρώπους και τα άλλα είδη, εξαφανίζοντας την απόσταση που υπάρχει μεταξύ τους.
"Πρόκειται για μια διαδραστική εμπειρία, ένα άνοιγμα σ΄έναν κόσμο που ο θεατής κρίνεται ως άνθρωπος για τη συμπεριφορά του απέναντι στη φύση, απέναντι στα ζώα", λέει ο Gregory Golbert σε συνέντευξή του.
"Παλεύουμε διαρκώς μέσα στη δυτική πραγματικότητα, απομακρυσμένοι από το φυσικό μας περιβάλλον. Οι Αβορίγινες  ξέρετε  εξερευνούσαν τα ίδια ερωτήματα με τις τοιχογραφίες τους, δίνοντας έμφαση στον εσωτερικό κόσμο των ζώων, σε έναν ονειρικό κόσμο. Νομίζω ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να επιθυμούν να έχουν αυτόν τον διάλογο και στην ουσία, έστω και άθελά τους, δεν έπαψαν ποτέ να έχουν αυτόν τον διάλογο. 
Για να ξεκινήσουμε επιτέλους να ακούμε όλες τις φωνές, όχι μόνο τις ανθρώπινες, αλλά κι αυτές των ζώων, δηλαδή να πάψουμε να είμαστε ανθρωποκεντρικοί. Υπάρχει πλούτος σε αυτόν τον πλανήτη και δεν έχει να κάνει με τον υλικό μας κόσμο.
Το έργο "Στάχτες και Χιόνι" είναι μια μυθοπλασία. Είναι σαν να διαβάζεις ένα ποίημα του Ρίλκε. Στην πραγματικότητα σε ένα τέτοιο σκηνικό οι άνθρωποι φαντάζουν σαν ταξιδιώτες μέσα σε ένα νοητό σύμπαν. Ήθελα τα ζώα να κοιτάζουν κατάματα τον θεατή, Στην τέχνη γενικότερα έχουμε δει πλήθος θλιμμένων ανθρώπινων ματιών. Συνήθως σε μια φωτογραφία επικεντρωνόμαστε στους ανθρώπους. Τα κλειστά μάτια των ανθρώπων  δείχνουν μια σεμνότητα, έναν σεβασμό απέναντι στη φύση. Μια ευθύνη για όλα όσα έχουν συμβεί. Χωρίς καμία έπαρση. 
Το "Ashes and Snow" απλά προσθέτει το λιθαράκι του σε μια ανατρέψιμη διαδικασία. Ο καθένας μας μπορεί να συνεισφέρει κάτι στη σωτηρία του πλανήτη μας.
Ίσως αυτό ακούγεται ουτοπικό, ιδεαλιστικό.
Η τέχνη ξέρετε έχει πολλούς σκοπούς. Να γράψει ιστορία, να εκπαιδεύσει, αλλά και να λειτουργήσει θεραπευτικά. Το εκκρεμές κινείται σε δύο κατευθύνσεις. Αν η τέχνη αποτελεί μέσο για να θρέψουμε το ναρκισσισμό μας, τότε είναι μάταιη".
Συνέντευξη στη Νίνα-Μαρία Πασχαλίδου  Καθημερινή 29/3/2008


Η φωτογραφία της ημέρας-Εκατομμύρια πεταλούδες Μονάρχης

Μάθετε για το εντυπωσιακό ταξίδι της πεταλούδας Μονάρχης, διαβάζοντας την σχετική εγγραφή εδώ

Το δάσος με τις παγόδες

Οι ναοί Shaolin είναι ίσως οι πιο γνωστοί βουδιστικοί ναοί σε ολόκληρη την Κίνα.
Εκεί βρίσκεται το δάσος με τις παγόδες στην περιοχή Song Shan, στην επαρχία Henan. Πρόκειται για 228 παγόδες κατασκευασμένες από πέτρα ή τούβλα. 
Οι παγόδες αυτές χτίστηκαν το 791 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Τανγκ και των δυναστειών Σονγκ, Γιουάν, Μινγκ και Κινγκ.
Κάθε παγόδα πρέπει να έχει μονό αριθμό επιπέδων (από ένα έως επτά) και αναφέρονται στα επιτεύγματα του Βουδιστή δασκάλου, για τον οποίο χτίστηκε η παγόδα.
Το ύψος τους φτάνει μέχρι τα 15 μέτρα και σε όλες αναφέρεται το ακριβές έτος κατασκευής τους. Υπάρχουν ακόμα πολλά γλυπτά και επιγραφές.
Το δάσος με τις παγόδες βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Shaoshi και είναι το μεγαλύτερο στην Κίνα.
Φωτογραφία  Angus Cepka
Φωτογραφία  Hagen Graf
Φωτογραφία  MLHauser
Φωτογραφία  Wintran
Φωτογραφία  nozomiigel
Φωτογραφία  MLHauser

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Οι πιο εντυπωσιακοί αμμόλοφοι του πλανήτη

Έρημος-ένας γεωλογικός σχηματισμός, μια περιοχή που δέχεται πολύ λίγες βροχοπτώσεις, κατά μέσο όρο λιγότερο από 250 χιλιοστά ετησίως.
Οι έρημοι καταλαμβάνουν το ένα τρίτο της εδαφικής έκτασης της Γης. Αποτελούνται συχνά από αμμώδη και πετρώδη εδάφη. Οι μεγάλες εκτάσεις με αμμόλοφους ονομάζονται "Εργκς" και οι πετρώδεις επιφάνειες ονομάζονται "χαμάνια".
Οι αμμόλοφοι αποτελούν φυσικά θαύματα του πλανήτη. 
Σχηματίζονται από την επίδραση των ανέμων. Από τους πιο θεαματικούς αμμόλοφους, είναι αυτοί που βρίσκονται στο Sossusvlei στην Ναμίμπια, οι οποίοι σχηματίστηκαν χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια χρόνια πριν, εκεί όπου κάποτε βρίσκοντας λίμνες και θάλασσα. Είναι οι ψηλότεροι στον κόσμο. 
Πολλοί από αυτούς ξεπερνούν σε ύψος τα 200 μέτρα, ενώ ο ψηλότερος, που έχει το παρατσούκλι Big Daddy, φτάνει τα 380 μέτρα.
Συγκέντρωσα μερικές από τις πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες αμμόλοφων. 
Φωτογραφία Edmont Valerio
Φωτογραφία  TARIQ-M
Φωτογραφία  TARIQ-M
Φωτογραφία  Opeyre
Φωτογραφία  Luca Galuzzi
Φωτογραφία  Mila Zinkova
Φωτογραφία  Edgar Barany
Φωτογραφία  Clemson
Φωτογραφία  TARIQ-M
Φωτογραφία  erikogan
Φωτογραφία  erikogan
Φωτογραφία  Matanya
Φωτογραφία  Luca Galuzzi
Φωτογραφία  TARIQ-M
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...